چرا قیمت نفت با وجود انسداد تنگه هرمز به ۲۰۰ دلار نرسید؟

به گزارش نرخ روز، مسیرهای جایگزین عرضه نفت از سوی عربستان و امارات متحده عربی، همراه با استفاده از ذخایر اضطراری ایالات متحده و ژاپن، بخشی از کاهش عرضه را جبران کردند، اما این اقدامات برای مهار کامل فشار بر بازار کافی نبودند. در این میان، چین نقشی متفاوت و کلیدی ایفا کرد. این کشور که پیش از آغاز جنگ روزانه حدود ۱۱ میلیون بشکه نفت وارد می‌کرد، در هفته‌های پس از شروع جنگ، واردات خود را تقریباً ۵.۵ میلیون بشکه در روز کاهش داد. این میزان کاهش واردات به‌تنهایی توانست بخش قابل توجهی از فشار بر بازار جهانی نفت را جذب کند و مانع از جهش قیمت‌ها به سطوح بالاتر شود. چگونه این کاهش واردات برای چین ممکن شد؟ پکن از سه ابزار اصلی بهره گرفت: استفاده از ذخایر نفتی خود، کاهش صادرات فرآورده‌های نفتی و کاهش مصرف داخلی. چین پیش از جنگ و در دوره قیمت‌های پایین، حدود ۲۰۰ میلیون بشکه به ذخایر نفتی خود افزوده بود و پس از آغاز جنگ، بخشی از این ذخایر را وارد بازار کرد. این رویکرد چین تنها یک اقدام برای کمک به اقتصاد جهانی نیست. اقتصاد چین صادرات‌محور است و افزایش شدید قیمت نفت می‌تواند به تولید و صادرات این کشور آسیب جدی وارد کند. از سوی دیگر، کاهش وابستگی به نفت و تنوع‌بخشی به منابع انرژی، به پکن این امکان را می‌دهد که از ذخایر خود در دوره‌ای استفاده کند که هنوز وابستگی‌اش به نفت بالاست. اکنون این پرسش مهم مطرح می‌شود که آیا چین در حال تبدیل شدن به بازیگر جدیدی در مدیریت بازار جهانی نفت است؟ جمع‌بندی نرخ روز: کاهش قابل توجه واردات نفت توسط چین، استفاده از ذخایر استراتژیک و کاهش مصرف داخلی، عوامل اصلی در جلوگیری از افزایش شدید قیمت نفت پس از جنگ بودند. این اقدامات نشان‌دهنده نقش فزاینده چین در ثبات‌بخشی به بازار جهانی نفت است. پکن با این رویکرد، هم از اقتصاد صادرات‌محور خود محافظت کرد و هم توانایی خود را در مدیریت عرضه و تقاضا به نمایش گذاشت.