پیامدهای همکاری استراتژیک عربستان و فرانسه برای منطقه چیست؟
به گزارش نرخ روز، روابط میان عربستان سعودی و فرانسه در سالهای اخیر تحولات چشمگیری را تجربه کرده و به یک شراکت استراتژیک و راهبردی گسترده تبدیل شده است. این همکاری علاوه بر حوزههای دفاعی و امنیتی، مسائلی چون تجارت، سرمایهگذاری، انرژی، هماهنگی سیاسی و دیپلماسی منطقهای را نیز در بر میگیرد و اهمیت فزایندهای یافته است. این روابط از آن جهت اهمیت ویژهای دارد که هر دو کشور در یک فضای بینالمللی ازهمگسیخته حرکت میکنند که با رقابتهای ژئوپلیتیک، بیثباتی منطقهای و تغییر الگوهای وابستگی متقابل اقتصادی تعریف میشود. اهمیت عمیقتر رابطه عربستان و فرانسه در این واقعیت نهفته است که توانمندیهای استراتژیک این دو کشور مکمل یکدیگر هستند. پرسش اصلی در این زمینه این نیست که آیا عربستان سعودی و فرانسه دست به ایجاد شراکت راهبردی زدهاند یا خیر – که پاسخ آن آشکارا مثبت است – بلکه پرسش مهمتر این است که این شراکت استراتژیک چگونه میتواند تکامل یابد. این موضوع بهویژه در سه حوزه مختلف اهمیت زیادی دارد: دفاع و امنیت دریایی؛ هماهنگی دیپلماتیک در زمینه مسئله فلسطین و دیگر بحرانهای منطقهای؛ و همکاریهای اقتصادی و تکنولوژیک در ارتباط با تحولات عربستان سعودی در چارچوب «چشمانداز ۲۰۳۰». بنابراین، ارزش و اهمیت رابطه عربستان و فرانسه در توانایی این دو کشور برای تلفیق وزن منطقهای، نفوذ دیپلماتیک، توانمندیهای نظامی، منابع اقتصادی و تخصصهای تکنولوژیک و فرهنگی آنها نهفته است. پیشینه تاریخی و ریشههای روابط عربستان و فرانسه به حدود یک قرن پیش بازمیگردد. روابط دیپلماتیک این دو کشور در سال ۱۹۲۶ با انتصاب نخستین کنسول فرانسه در پادشاهی عربستان آغاز شد و پس از آن در سال ۱۹۳۲ هیئت دیپلماتیک فرانسه در جده تأسیس شد. نقطه عطف بسیار مهم روابط این دو کشور اما سفر رسمی ملک فیصل بن عبدالعزیز به فرانسه در سال ۱۹۶۷ بود که طی آن با شارل دوگل، رئیسجمهور وقت فرانسه، ملاقات کرد و الگوی مهمی از همکاری متقابل بنیان نهاد که در چارچوب روابط این کشور با قدرتهای دیگر نبود. جمعبندی نرخ روز شراکت استراتژیک عربستان و فرانسه در حوزههای دفاعی، اقتصادی و دیپلماتیک در حال گسترش است. این همکاری در بستر بیثباتی جهانی و منطقهای، به دلیل توانمندیهای مکمل دو کشور، اهمیت فزایندهای یافته است. چگونگی تکامل این شراکت در زمینههای امنیت دریایی، دیپلماسی منطقهای و همکاریهای اقتصادی مرتبط با «چشمانداز ۲۰۳۰» از نکات کلیدی است. روابط تاریخی این دو کشور به یک قرن پیش بازمیگردد و سفر ملک فیصل بن عبدالعزیز در سال ۱۹۶۷ نقطه عطفی در این همکاریها محسوب میشود.


