به گزارش نرخ روز، تولید فولاد در سطح جهان از میزان تقاضا فراتر رفته است و این اختلاف می‌تواند رقابت در بازارهای بین‌المللی را وارد مرحله‌ای جدید کند. در همین راستا، در تاریخ ۳۰ سپتامبر، ۲۸ اقتصاد عضو مجمع جهانی مازاد ظرفیت فولاد که زیر نظر سازمان همکاری و توسعه اقتصادی (OECD) فعالیت می‌کند، بر سر توافقی به نام «چارچوب میلواکی» به تفاهم دست یافتند. این چارچوب با هدف مقابله با تولید مازاد و محدود کردن پیامدهای آن بر تجارت جهانی طراحی شده است. بر اساس گزارش چشم‌انداز فولاد OECD در سال ۲۰۲۶، ظرفیت مازاد جهانی فولاد که در سال ۲۰۲۵ حدود ۶۰۱ میلیون تن بوده، ممکن است تا سال ۲۰۲۸ به ۷۴۵ میلیون تن افزایش یابد. در شرایطی که رشد تقاضا محدود است و ظرفیت‌های جدید همچنان در حال توسعه هستند، فشار بر قیمت‌ها تشدید می‌شود و تولیدکنندگانی که از حمایت دولتی برخوردار نیستند، با رقابت دشوارتری مواجه خواهند شد. چین، به عنوان بزرگ‌ترین تولیدکننده فولاد جهان که صادراتش در سال ۲۰۲۵ به رکورد ۱۳۱ میلیون تن رسید، در کانون این مناقشه قرار دارد. با این حال، چین و هند، دو بازیگر مهم بازار فولاد، عضو این توافق نیستند. این موضوع پرسشی اساسی را مطرح می‌کند: آیا چارچوب میلواکی بدون مشارکت آن‌ها می‌تواند مازاد تولید را مهار کند؟
از سوی دیگر، تشدید اقدامات ضددامپینگ، محدودیت‌های تجاری و افزایش تعرفه‌ها ممکن است به تولیدکنندگان داخلی کمک کند، اما هزینه مواد اولیه را برای صنایعی مانند خودروسازی و ساختمان بالا می‌برد و مسیر تجارت را تغییر می‌دهد. جمع‌بندی نرخ روز توافق «چارچوب میلواکی» با هدف مقابله با مازاد تولید فولاد جهانی شکل گرفته است، در حالی که پیش‌بینی‌ها از افزایش چشمگیر این مازاد تا سال ۲۰۲۸ حکایت دارد. عدم مشارکت بازیگران اصلی مانند چین و هند، اثربخشی این چارچوب را با تردید مواجه می‌کند. این وضعیت می‌تواند به افزایش فشار بر قیمت‌ها و تغییر الگوهای تجارت جهانی منجر شود.
