به گزارش نرخ روز، آمار تولید هفتماهه خودرو از تداوم کاهش تیراژ در سه خودروسازی بزرگ کشور خبر میدهد. بر اساس دادههای منتشرشده، این سه خودروساز از ابتدای سال تا پایان مهرماه در مجموع ۳۳۲هزار و ۸۵۷ دستگاه خودرو تولید کردهاند. این رقم در مقایسه با تولید ۴۸۹هزار و ۷۲۴ دستگاهی در مدت مشابه سال گذشته، نشاندهنده افت ۳۲ درصدی است. این وضعیت حاکی از ادامه روند نزولی تولید سالانه است و حتی افزایش نسبی تولید در شهریورماه نیز نتوانسته مسیر کلی تولید خودروسازان را تغییر دهد.بررسی عملکرد تفکیکی شرکتها نشان میدهد که هر سه خودروساز بزرگ کشور در هفتماهه امسال با کاهش تولید روبهرو شدهاند، اما شدت این افت در میان آنها یکسان نبوده است. پارسخودرو با کاهش ۵۸ درصدی تولید، همچنان بیشترین افت را در میان سه خودروساز بزرگ کشور تجربه کرده است. پس از آن، سایپا قرار دارد که تولید آن در این بازه زمانی ۴۴ درصد کاهش یافته و ایرانخودرو نیز با افت ۲۴ درصدی تولید مواجه شده است.فاصله تولید خودروسازان با اهداف وزارت صمت نیز بیش از پیش قابلتوجه شده است. اگر هدفگذاری تولید یک میلیون دستگاه خودرو در سال جاری را مبنا قرار دهیم، سه خودروساز بزرگ کشور باید در پنج ماه باقیمانده از سال ۶۶۷هزار و ۱۴۳ دستگاه خودرو دیگر تولید کنند.
این به معنای آن است که از آبان تا پایان اسفند، ایرانخودرو، سایپا و پارسخودرو باید بهطور متوسط ماهانه حدود ۱۳۴هزار دستگاه خودرو تولید کنند؛ رقمی که با عملکرد فعلی آنها فاصله زیادی دارد. در صورتی که تولید خودروسازان در ماههای باقیمانده در محدوده میانگین ماهانه هفتماهه امسال باقی بماند، مجموع تولید سالانه آنها به حدود ۶۰۰هزار دستگاه خواهد رسید.تشدید تحریمها و دشواری نقلوانتقال پول، محدودیت دسترسی به منابع ارزی، مشکلات تامین مواد اولیه و قطعات وارداتی، افزایش هزینه تولید و کمبود نقدینگی، از جمله عواملی هستند که تولید خودروسازان را تحت فشار قرار دادهاند. علاوه بر این موارد، محدودیتهای انرژی و اختلال در تامین برق و گاز صنایع نیز در ماههای گذشته بر برنامه تولید شرکتها اثر گذاشته است. از سوی دیگر، بدهی به زنجیره تامین و مطالبات قطعهسازان، توان این بخش برای تامین بهموقع قطعات را محدود کرده و در نتیجه، حتی در شرایطی که ظرفیت اسمی خطوط تولید وجود دارد، امکان استفاده کامل از آن فراهم نیست.نکته دیگر اینکه افزایش قیمت خودرو در سال جاری نیز نتوانسته به محرکی برای رشد تولید تبدیل شود. خودروسازان در ماههای گذشته چندین نوبت افزایش قیمت را تجربه کردهاند و بهای محصولات آنها در مقایسه با سالهای قبل رشد قابلتوجهی داشته است.
این افزایش قیمتها نه تنها به رشد تولید منجر نشده، بلکه آمارها از تعمیق افت تولید حکایت دارند. این وضعیت نشان میدهد که مشکل تولید را نمیتوان صرفاً به فاصله قیمت کارخانه و بازار یا کمبود درآمد فروش شرکتها نسبت داد.نگاهی به کارنامه تولید خودرو در دهه ۹۰ نیز ابعاد افت فعلی را روشنتر میکند. صنعت خودرو در این دهه دو مقطع مهم افت تولید را تجربه کرده است. نخست در سال ۱۳۹۲ که تولید خودرو به ۶۲۴هزار و ۷۶۰ دستگاه رسید و دوم در سال ۱۳۹۸، همزمان با تشدید تحریمهای اقتصادی، که تولید به ۶۲۴هزار و ۷۵۰ دستگاه کاهش یافت.جمعبندی نرخ روزآمار هفتماهه تولید خودرو نشاندهنده افت ۳۲ درصدی در سه خودروساز بزرگ کشور است که مجموع تولید آنها به ۳۳۲هزار و ۸۵۷ دستگاه رسیده است. این کاهش تولید در حالی رخ داده که پارسخودرو با ۵۸ درصد و سایپا با ۴۴ درصد بیشترین افت را داشتهاند. عوامل متعددی از جمله تحریمها، مشکلات تامین قطعات، کمبود نقدینگی و محدودیتهای انرژی بر این وضعیت تاثیرگذار بودهاند. همچنین، افزایش قیمت خودرو نیز نتوانسته به بهبود وضعیت تولید کمک کند و فاصله با هدفگذاری یک میلیون دستگاه تولید در سال جاری بسیار زیاد است.



