به گزارش نرخ روز، دموکرات‌ها در انتخابات میان‌دوره‌ای روز سه‌شنبه، کنترل کنگره آمریکا را به دست گرفتند. این حزب در مناطقی که به‌طور سنتی پایگاه جمهوری‌خواهان محسوب می‌شدند، به پیروزی‌های چشمگیری دست یافت.
ابعاد پیروزی دموکرات‌ها بسیار فراتر از پیش‌بینی بیشتر تحلیلگران بود. این پیروزی‌ها نه‌تنها مناطق رقابتی و تعیین‌کننده را دربر گرفت، بلکه به عمق قلمرو سنتی جمهوری‌خواهان نیز گسترش یافت. در تگزاس، جیمز تالاریکو، نامزد دموکرات‌ها، کن پکستون، نامزد جمهوری‌خواه، را با اختلاف زیادی شکست داد و به نخستین سناتور منتخب دموکرات این ایالت در ۳۸ سال گذشته تبدیل شد. دموکرات‌ها با تصاحب کرسی سنا در کارولینای جنوبی نیز تاریخ‌ساز شدند. این حزب در سراسر قرن بیست‌ویکم حتی یک‌بار هم در انتخابات مجلس سنای این ایالت پیروز نشده بود. پیروزی آنی اندروز در برابر سناتور جمهوری‌خواه، دارلین گراهام، یکی دیگر از غافلگیری‌های بزرگ این شب انتخاباتی بود.
در انتخابات سنا در اوهایو، ایالتی که ترامپ سه بار در آن پیروز شده بود، شرود براون، نامزد دموکرات‌ها، به پیروزی رسید. در کانزاس نیز آدام همیلتون، نامزد دموکرات‌ها، به‌راحتی راجر مارشال، سناتور جمهوری‌خواه مستقر، را شکست داد. دموکرات‌ها آخرین بار در سال ۱۹۳۲، در دوران رکود بزرگ اقتصادی، توانسته بودند یک کرسی سنا را در کانزاس به دست آورند.
پیروزی دموکرات‌ها در انتخابات میان‌دوره‌ای می‌تواند با در اختیار گرفتن اکثریت مجلس نمایندگان، نظارت بر دولت، آغاز تحقیقات و مسدود کردن برخی طرح‌های جمهوری‌خواهان، قدرت ترامپ را محدود کند. تصاحب سنا نیز به آن‌ها امکان اثرگذاری بر تأیید انتصابات رئیس‌جمهور را می‌دهد. با این حال، کنترل کنگره به معنای تسلط بر قوه مجریه نیست و ترامپ همچنان از اختیارات گسترده‌ای در سیاست خارجی، فرماندهی نظامی و حق وتو برخوردار خواهد بود. نتیجه انتخابات علاوه بر موازنه قدرت در واشنگتن، می‌تواند آینده جریان‌های سیاسی در هر دو حزب دموکرات و جمهوری‌خواه، از جناح مترقی تا جنبش ماگا، را نیز تعیین کند.
شبکه‌های خبری آمریکا پیش‌بینی کردند که دموکرات‌ها کنترل هر دو مجلس نمایندگان و سنا را دوباره به دست خواهند گرفت. استراتژیست‌های هر دو حزب می‌گویند پیروزی‌های گسترده دموکرات‌ها حاصل مشارکت بالای هواداران این حزب و همچنین رأی‌دهندگان مستقل بود؛ رأی‌دهندگانی که در ایالت‌های رقابتی و حتی پایگاه‌های جمهوری‌خواهان به نفع دموکرات‌ها رأی دادند.
دموکرات‌ها همچنین راهبردی را در پیش گرفتند که بر اساس آن در تمام حوزه‌های انتخاباتی نامزد معرفی کردند؛ حتی در حوزه‌هایی که تا چند ماه پیش شانس پیروزی در آن‌ها بسیار اندک به نظر می‌رسید. این ریسک نتیجه داد؛ به‌ویژه در شرایطی که نامزدهای جمهوری‌خواه برای غلبه بر نارضایتی عمومی از ترامپ و خشم رأی‌دهندگان از افزایش قیمت‌ها با دشواری روبه‌رو بودند.
بااین‌حال، بازپس‌گیری کنترل کنگره می‌تواند برای دموکرات‌ها شمشیری دولبه باشد. احتمالاً رأی‌دهندگان از این پس انتظار خواهند داشت که دموکرات‌ها برای حل مشکلات اقتصادی آن‌ها نیز اقدام کنند، نه اینکه صرفاً با ترامپ مخالفت کنند. هرچند اختیارات آن‌ها برای تصویب قوانین تازه محدود خواهد بود، زیرا رئیس‌جمهور همچنان از حق وتو برخوردار است. ترامپ همچنین می‌تواند استدلال کند که دموکرات‌ها از این پس دست‌کم به همان اندازه جمهوری‌خواهان در قبال وضعیت اقتصادی کشور مسئولیت دارند. ترامپ به رسانه‌ها گفت که نتایج انتخابات را خواهد پذیرفت و آماده همکاری با دموکرات‌هاست.
ترامپ از رأی‌دهندگان خواسته بود طوری رأی بدهند که گویی خود او نیز یکی از نامزدهای انتخابات است. رأی‌دهندگان هم دقیقاً همین کار را کردند و جمهوری‌خواهان بهای آن را پرداختند. نتایج اولیه و نظرسنجی‌های خروج از حوزه‌های رأی‌گیری نشان می‌داد که فضای عمومی جامعه آمریکا به‌شدت منفی و آکنده از نارضایتی است. رأی‌دهندگان مخالفت صریح خود را با ترامپ و برنامه‌های سیاسی او نشان دادند و نارضایتی عمیق خود را از افزایش قیمت‌ها و مسیری که کشور در پیش گرفته است، ابراز کردند.
بر اساس نظرسنجی‌های خروج از حوزه‌های رأی‌گیری که مؤسسه SSRS به نمایندگی از ائتلافی از رسانه‌های آمریکایی انجام داده است، بسیاری از رأی‌دهندگان معتقد بودند وضعیت اقتصادی‌شان نسبت به دو سال قبل بدتر شده است. تقریباً از هر ۱۰ نفر، ۹ نفر نیز هزینه‌های زندگی را یکی از عوامل مهم یا بسیار مهم در تصمیم خود برای رأی دادن عنوان کردند.
ترامپ در انتخابات سال ۲۰۲۴ با وعده مهار تورم شدید به ریاست‌جمهوری رسید؛ اما تعرفه‌های او بر کالاهای خارجی و جنگ علیه ایران، وضعیت اقتصادی بسیاری از آمریکایی‌ها را بدتر کرده است. واکنش ترامپ در جریان مبارزات انتخاباتی این بود که از آمریکایی‌ها بخواهد افزایش هزینه‌ها را تحمل کنند؛ این در حالی بود که محبوبیت او به پایین‌ترین سطح تاریخی خود سقوط می‌کرد. تقریباً دوسوم رأی‌دهندگان در نظرسنجی‌های خروج از حوزه‌های رأی‌گیری، ترامپ را مسئول افزایش قیمت‌ها دانستند. سه‌چهارم آن‌ها نیز گفتند از مسیر حرکت کشور خشمگین یا ناراضی هستند. رأی‌دهندگان همچنین نگرانی گسترده‌ای درباره فساد در دولت ابراز کردند.
این فقط یک شب بد برای جمهوری‌خواهان نبود؛ بلکه شکست شخصی بزرگی برای ترامپ نیز به شمار می‌رفت. او با مجموعه‌ای از شکست‌ها روبه‌رو شد؛ زیرا چندین نامزدی که شخصاً و برخلاف نظر جمهوری‌خواهان محلی از آن‌ها حمایت کرده بود، در رقابت‌هایی که حزب انتظار پیروزی در آن‌ها را داشت، ناکام ماندند. نامزدهای مورد حمایت مستقیم ترامپ برای مجلس سنا در کارولینای جنوبی و کارولینای شمالی، یعنی گراهام و مایکل واتلی، شکست خوردند. پکستون نیز در تگزاس با اختلاف زیادی مغلوب شد.
انتخاب‌های ترامپ باعث شد جمهوری‌خواهان در ایالت‌هایی که پیش از این شانس بیشتری برای پیروزی در آن‌ها داشتند، در موضع دفاعی قرار بگیرند. این شکست‌ها احتمالاً پرسش‌هایی را درباره شم سیاسی ترامپ دوباره مطرح خواهد کرد؛ به‌ویژه درباره تمایل او به ترجیح وفاداری شخصی بر حمایت از نامزدهایی که از جذابیت انتخاباتی گسترده‌تری برخوردارند. نظرسنجی‌های خروج از حوزه‌های رأی‌گیری همچنین نشان داد ائتلاف رأی‌دهندگانی که در انتخابات ۲۰۲۴ پیروزی ترامپ را رقم زدند، به‌شدت دچار شکاف شده است. میزان حمایت از جمهوری‌خواهان در میان مردان سیاه‌پوست، لاتین‌تبارها و رأی‌دهندگان جوان به‌طور چشمگیری کاهش یافته است.
در هفته‌های پایانی مبارزات انتخاباتی، ترامپ و هم‌حزبی‌های جمهوری‌خواهش تلاش کردند دموکرات‌ها را به‌عنوان رادیکال‌ها و کمونیست‌های خطرناکی معرفی کنند که در صورت پیروزی، کشور را نابود خواهند کرد؛ اما این حملات نتیجه‌ای نداشت. رأی‌دهندگان بسیار بیشتر از آنکه نگران این هشدارها باشند، بر قیمت مواد غذایی و بنزین تمرکز کرده بودند و می‌خواستند از ترامپ درباره چگونگی کاهش هزینه‌های زندگی بیشتر بشنوند.
ترامپ در جریان مبارزات انتخاباتی بارها استدلال کرد که اگر دموکرات‌ها پیروز شوند، «آمریکا به یک کشور کمونیستی تبدیل خواهد شد.» او همچنین گفت تشکیلات و رهبران دموکرات در ایالت‌های مختلف جای خود را به «دیوانگان و رادیکال‌های ازخودراضی» داده‌اند. ترساندن رأی‌دهندگان اغلب یکی از تاکتیک‌های مؤثر در انتخابات آمریکا بوده است؛ اما ترامپ در نهایت نتوانست آن‌ها را متقاعد کند که دموکرات‌ها واقعاً تهدیدی وجودی برای ایالات متحده محسوب می‌شوند.
به نظر می‌رسد ماه عسل ترامپ با رأی‌دهندگان لاتین‌تبار به پایان رسیده باشد. این خبر بدی برای جمهوری‌خواهان است؛ زیرا آن‌ها برای پیروزی در ایالت‌هایی از کالیفرنیا تا فلوریدا، روی حمایت این گروه بزرگ از رأی‌دهندگان مردد حساب کرده بودند. در تگزاس، ایالتی که چهار نفر از هر ۱۰ نفر جمعیت آن لاتین‌تبار هستند، رسانه‌ها پیش‌بینی کردند که دموکرات‌ها هم کرسی فرمانداری و هم کرسی مجلس سنا را از جمهوری‌خواهان پس گرفته‌اند.
در جنوب‌شرقی فلوریدا، منطقه‌ای با جمعیت عمدتاً لاتین‌تبار، پیا داندیا، نامزد دموکرات‌ها، در حوزه بیست‌ودوم انتخاباتی کنگره به پیروزی رسید؛ آن هم در شرایطی که مرزبندی این حوزه اخیراً به‌گونه‌ای تغییر کرده بود که به نفع جمهوری‌خواهان تمام شود. رأی‌دهندگان لاتین‌تبار در پیروزی ترامپ در انتخابات ۲۰۲۴ نقش مهمی داشتند. ترامپ در آن انتخابات نزدیک به نیمی از آرای این گروه را به دست آورد؛ در حالی که این رقم در سال ۲۰۲۰ حدود یک‌سوم بود.
اما دو سال بعد، بسیاری از آن‌ها از حزب جمهوری‌خواه روی‌گردان شده‌اند. نظرسنجی‌های خروج از حوزه‌های رأی‌گیری نشان می‌دهد خشم اقتصادی باعث شد حمایت رأی‌دهندگان لاتین‌تبار از جمهوری‌خواهان در انتخابات روز سه‌شنبه به تنها یک‌سوم کاهش یابد؛ در حالی که این رقم در سال ۲۰۲۴ معادل ۴۶ درصد بود. پیروزی جینا هینوجوسا، که نخستین فرماندار لاتین‌تبار تگزاس خواهد شد، و خاویر بسرا، که نخستین فرماندار لاتین‌تبار کالیفرنیا خواهد بود که با رأی مستقیم مردم انتخاب شده است، اهمیت تعیین‌کننده آرای جامعه لاتین‌تبار را برجسته کرد.
موج دموکرات‌ها از راه رسیده است. در سراسر نقشه سیاسی آمریکا، چرخش به سمت دموکرات‌ها بسیار گسترده بوده است. در مناطق روستایی و مرکزی آمریکا، اختلاف آرای بزرگی که دونالد ترامپ دو سال پیش به دست آورده بود، به‌شدت کاهش یافته است. دموکرات‌ها تاکنون شش کرسی سنا را که در اختیار جمهوری‌خواهان بود، تصاحب کرده‌اند؛ همان تعداد کرسی‌ای که برای به دست آوردن اکثریت سنا به آن نیاز داشتند. آن‌ها در انتخابات تگزاس، اوهایو، کانزاس، آیووا، کارولینای شمالی و کارولینای جنوبی پیروز شدند و در چند مورد نامزدهایی را شکست دادند که شخصاً از سوی ترامپ انتخاب شده بودند.
جیمز تالاریکو، نماینده مجلس ایالتی تگزاس، با شکست کن پکستون، دادستان کل جمهوری‌خواه این ایالت که با رسوایی‌های متعددی روبه‌رو بوده و از حمایت ترامپ برخوردار بود، به یک نقطه عطف تاریخی برای دموکرات‌های تگزاس تبدیل شد. این رقابت به گران‌ترین انتخابات مجلس سنا در تاریخ آمریکا تبدیل شده بود.
در آیووا، جاش تورک، نماینده مجلس ایالتی، اشلی هینسون، نماینده جمهوری‌خواه کنگره را شکست داد. هینسون یکی از مهم‌ترین چهره‌هایی بود که جمهوری‌خواهان برای انتخابات سال ۲۰۲۶ جذب کرده بودند. این رقابت برای تعیین جانشین جونی ارنست، سناتور جمهوری‌خواهی برگزار شد که از این سمت کناره‌گیری می‌کرد. تورک در جریان مبارزات انتخاباتی استدلال می‌کرد که ایالت آیووا بیش از دیگر مناطق از پیامدهای تعرفه‌های ترامپ و افزایش قیمت گازوئیل در نتیجه جنگ با ایران آسیب دیده است.
در اوهایو، شرود براون، نامزد دموکرات‌ها، دو سال پس از شکست در انتخابات کرسی دیگر مجلس سنا در این ایالت، با پیروزی در برابر جان هاستد، سناتور جمهوری‌خواه، بازگشت سیاسی چشمگیری را رقم زد. در کانزاس، آدام همیلتون، کشیش یک کلیسای بزرگ، راجر مارشال، سناتور جمهوری‌خواه، را شکست داد. این نتیجه بار دیگر نشان داد که اگرچه کانزاس در انتخابات ریاست‌جمهوری به‌شدت به جمهوری‌خواهان گرایش دارد، رأی‌دهندگان این ایالت همچنان حاضرند نامزدهای دموکرات را نیز انتخاب کنند.
در کارولینای شمالی، روی کوپر، فرماندار سابق دموکرات، مایکل واتلی، رئیس سابق کمیته ملی جمهوری‌خواهان، را با اختلاف زیادی شکست داد. این نتیجه از مدت‌ها قبل از سوی استراتژیست‌های هر دو حزب پیش‌بینی شده بود.
اما نتیجه کارولینای جنوبی کاملاً غافلگیرکننده بود. آنی اندروز، نامزد دموکرات‌ها، دارلین گراهام، خواهر سناتور لیندسی گراهام، را شکست داد و کرسی‌ای را تصاحب کرد که از سال ۱۹۶۴، زمانی که استروم تورموند حزب دموکرات را ترک کرد، در اختیار جمهوری‌خواهان بوده است. دموکرات‌ها از سال ۱۹۹۸ تاکنون در انتخابات مجلس سنا در این ایالت پیروز نشده بودند. پس از مرگ لیندسی گراهام در ماه ژوئیه، شماری از چهره‌های باسابقه سیاسی کارولینای جنوبی به نامزدی برای تصاحب کرسی او علاقه‌مند بودند. اما ترامپ ابتدا از خواهر گراهام، که تجربه سیاسی چندانی نداشت، خواست به‌طور موقت این کرسی را در اختیار بگیرد و سپس او را برای نامزدی در یک دوره کامل تحت فشار قرار داد. دارلین گراهام در مناظره‌ها و مبارزات انتخاباتی عملکرد ضعیفی داشت.
کارولینای جنوبی به‌هیچ‌وجه در صدر فهرست ایالت‌هایی قرار نداشت که دموکرات‌ها بیشترین امید را برای تصاحب کرسی‌های جمهوری‌خواهان در آن‌ها داشتند. بنابراین، پیروزی در این ایالت نشانه امیدوارکننده‌ای برای شانس دموکرات‌ها در ایالت‌هایی است که انتظار می‌رفت رقابت در آن‌ها نزدیک‌تر باشد؛ از جمله مین، آیووا و آلاسکا. پیروزی زودهنگام و قاطع جان اوساف، سناتور دموکرات جورجیا، نیز امیدهای این حزب برای کسب اکثریت سنا را تقویت کرد.
این رقابت نمونه دیگری از شکست محاسبات انتخاباتی ترامپ در انتخابات میان‌دوره‌ای بود. حمایت او از مایک کالینز، نماینده جمهوری‌خواه کنگره، باعث شد کالینز در انتخابات مقدماتی بر نامزدی میانه‌روتر پیروز شود که برایان کمپ، فرماندار محبوب جمهوری‌خواه جورجیا و دارای دو دوره سابقه فرمانداری، از او حمایت می‌کرد. برتری‌های انتخاباتی اوساف و مشکلات کالینز به دموکرات‌ها کمک کرد تا در انتخابات فرمانداری جورجیا نیز پیروز شوند. در نتیجه، کیشا لنس باتمز قرار است به نخستین زن سیاه‌پوستی تبدیل شود که در تاریخ آمریکا به مقام فرمانداری یک ایالت می‌رسد.
رقابت‌های مجلس نمایندگان در فلوریدا نشان‌دهنده قدرت‌گیری دموکرات‌ها و چرخش بزرگ آرای لاتین‌تبارهاست. نتایج انتخابات در فلوریدا شواهدی از یک چرخش بالقوه بسیار بزرگ در میان رأی‌دهندگان لاتین‌تبار به سود دموکرات‌ها ارائه کرد. دموکرات‌ها توانستند سه کرسی را حفظ کنند که جمهوری‌خواهان با تغییر مرزبندی حوزه‌های انتخاباتی، تلاش کرده بودند پیروزی در آن‌ها را برای خود تضمین کنند. در حوزه انتخاباتی دیگری در مرکز فلوریدا که جمعیت زیادی از اسپانیایی‌تبارها دارد و جمهوری‌خواهان مرزبندی آن را تغییر داده بودند، دارن سوتو، نماینده دموکرات کنگره، در حوزه نهم با اختلاف اندکی از رقیب جمهوری‌خواه خود پیش است.
اما شاید شگفت‌انگیزترین نتیجه در حوزه بیست‌وهفتم در جنوب فلوریدا رقم بخورد؛ حوزه‌ای که در شهرستان میامی-دید قرار دارد و جمعیت آن عمدتاً لاتین‌تبار هستند. ماریا الویرا سالازار، نماینده جمهوری‌خواه کنگره، امسال یک آگهی تبلیغاتی پربازتاب منتشر کرد که در آن مقابل کاخ سفید ایستاده بود و از سیاست‌های مهاجرتی ترامپ انتقاد می‌کرد. او دو سال پیش با اختلاف ۲۰ واحد درصدی پیروز شده بود. ممکن است امسال نیز بتواند کرسی خود را حفظ کند، اما در حال حاضر تنها کمی بیش از هزار رأی از الیوت رودریگز، نامزد دموکرات‌ها، جلوتر است.
بااین‌حال، چرخش آرای رأی‌دهندگان به این اندازه نشان می‌دهد که دستاوردهای ترامپ در میان رأی‌دهندگان لاتین‌تبار در انتخابات ۲۰۲۴ عملاً از بین رفته است؛ دست‌کم در ایالت فلوریدا.
نتایج انتخابات میان‌دوره‌ای برای دموکرات‌هایی که ممکن است در سال ۲۰۲۸ نامزد انتخابات ریاست‌جمهوری شوند، مملو از نشانه‌های امیدوارکننده بود. دست‌کم دو نفر از چهره‌هایی که احتمال نامزدی آن‌ها برای ریاست‌جمهوری مطرح است، یعنی جی‌بی پریتزکر، فرماندار ایلینوی و جاش شاپیرو، فرماندار پنسیلوانیا، با اختلاف زیادی در انتخابات مجدد فرمانداری پیروز شدند.
پریتزکر در سخنرانی پیروزی خود به گمانه‌زنی‌ها درباره آینده سیاسی‌اش اشاره کرد و گفت بارها از او پرسیده‌اند: «قدم بعدی چیست؟» او پاسخ داد: «جواب ساده است: از شما می‌خواهم همچنان امیدوار بمانید و خودتان را با امید و شجاعت همراه کنید. امشب از یک کوه بالا رفتیم، اما اکنون در پای کوه دیگری ایستاده‌ایم.»
اندی بشیر، فرماندار کنتاکی و یکی دیگر از چهره‌هایی که احتمال نامزدی او برای ریاست‌جمهوری مطرح است، روز سه‌شنبه در انتخابات حضور نداشت؛ اما زمانی به یک پیروزی بزرگ دست یافت که زک دمبو، دستیار سابق او، توانست یک حوزه انتخاباتی مجلس نمایندگان را در مرکز کنتاکی که به‌طور سنتی به جمهوری‌خواهان گرایش داشت، به سود دموکرات‌ها تغییر دهد.
در جورجیا نیز پیروزی قاطع اوساف احتمالاً گمانه‌زنی‌ها درباره نامزدی احتمالی او در انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۲۸ را افزایش خواهد داد؛ حتی اگر او علاقه خود را به نامزدی انکار کرده باشد. پیروزی کیشا لنس باتمز، شهردار سابق آتلانتا، در انتخابات فرمانداری نیز به این معناست که اگر اوساف برای نامزدی ریاست‌جمهوری از کرسی سناتوری خود کناره‌گیری کند، یک فرماندار دموکرات می‌تواند فردی هم‌حزبی او را برای جانشینی‌اش در مجلس سنا انتخاب کند.
جمع‌بندی نرخ روز
دموکرات‌ها در انتخابات میان‌دوره‌ای اخیر آمریکا به پیروزی‌های چشمگیری دست یافتند و کنترل هر دو مجلس نمایندگان و سنا را به دست گرفتند. این موفقیت شامل پیروزی‌های تاریخی در ایالت‌های سنتی جمهوری‌خواهان نیز می‌شود. نارضایتی عمومی از وضعیت اقتصادی و افزایش قیمت‌ها، همراه با عدم محبوبیت ترامپ و شکست نامزدهای مورد حمایت او، از عوامل اصلی این چرخش به نفع دموکرات‌ها بود. این نتایج، آینده سیاسی ترامپ و موازنه قدرت در واشنگتن را تحت تأثیر قرار خواهد داد و مسئولیت دموکرات‌ها را در قبال مسائل اقتصادی کشور افزایش می‌دهد.
