به گزارش نرخ روز، آمار تورم مهرماه که اخیراً منتشر شده، نشان‌دهنده تداوم فشار قیمت‌ها بر خانوارها است. تورم ماهانه کل کشور از ۴.۲ درصد در شهریور به ۴.۴ درصد در مهر افزایش یافته و تورم سالانه نیز رکورد جدیدی را به ثبت رسانده است. در مقابل، تورم نقطه‌به‌نقطه با کاهش اندکی از ۸۹.۸ به ۸۸.۷ درصد رسیده است. اما این کاهش لزوماً به معنای کمتر شدن فشار گرانی بر زندگی مردم نیست.

برای درک بهتر این موضوع، باید فراتر از شاخص کل، جزئیات گروه‌های مختلف کالا و خدمات را بررسی کرد. در این میان، خوراکی‌ها به دلیل جایگاه ضروری و حذف‌نشدنی در سبد مصرفی خانوار، اهمیت ویژه‌ای دارند. تورم نقطه‌به‌نقطه خوراکی‌ها در مهرماه نسبت به شهریور کاهش یافته و از ۱۲۱.۷ به ۱۱۲.۷ درصد رسیده است. با این حال، چنین کاهشی به معنای ارزان شدن مواد غذایی نیست؛ بلکه می‌تواند نشان‌دهنده کاهش سرعت افزایش قیمت‌ها در مقایسه با دوره مشابه سال قبل باشد.

همواره این بحث مطرح بوده که چرا اعداد تورمی رسمی با احساس مردم از گرانی تفاوت دارد. بخشی از پاسخ به تفاوت سبد مصرفی خانوارها برمی‌گردد؛ زیرا وزن کالاها و میزان مصرف آن‌ها برای هر خانواده یکسان نیست و شاخص رسمی تورم، میانگین تغییر قیمت‌ها را منعکس می‌کند.

برای نزدیک‌تر شدن به تجربه واقعی خانوارها، هزینه‌ی تأمین حداقل خوراک یک نفر بر اساس متوسط قیمت اقلام خوراکی در مناطق شهری و با الگوبرداری از سبد حداقل خوراک انستیتو تحقیقات تغذیه و دانشکده علوم تغذیه دانشگاه علوم پزشکی تهران محاسبه شده است. این رویکرد به جای تمرکز صرف بر نرخ تورم، به هزینه واقعی تأمین حداقل خوراک می‌پردازد تا تصویر دقیق‌تری از فشار گرانی بر معیشت خانوارها ارائه دهد.

جمع‌بندی نرخ روز
آمار تورم مهرماه از افزایش تورم ماهانه به ۴.۴ درصد و ثبت رکورد جدید برای تورم سالانه خبر می‌دهد. اگرچه تورم نقطه‌به‌نقطه و تورم نقطه‌به‌نقطه خوراکی‌ها کاهش یافته، اما این به معنای ارزان شدن کالاها نیست و تنها سرعت افزایش قیمت‌ها را کندتر نشان می‌دهد. تفاوت در سبد مصرفی خانوارها نیز یکی از دلایل اختلاف بین آمار رسمی و درک عمومی از گرانی است.