به گزارش نرخ روز، بررسی نزدیک به ۱۴۴ هزار آگهی اجاره مسکن در تهران نشان می‌دهد که این آگهی‌ها بر اساس ترکیب ودیعه و اجاره ماهانه به سه گروه تقسیم شده‌اند. از مجموع آگهی‌های مورد بررسی، ۷۲ درصد شامل ترکیبی از رهن و اجاره بوده‌اند و تنها هشت آگهی بدون دریافت ودیعه ثبت شده است. نتایج این بررسی حاکی از آن است که سهم ودیعه در مناطق ۲۰ و ۲۱ با ۶۰ درصد، بالاترین نسبت را در میان مناطق ۲۲گانه پایتخت به خود اختصاص داده است. در بازار اجاره، ممکن است دو آپارتمان هزینه اجاره معادل یکسانی داشته باشند، اما نسبت ودیعه به اجاره ماهانه آن‌ها بسته به ترجیحات موجر و توان مالی مستأجر متفاوت باشد. این گزارش به بررسی اختلاف اجاره‌بها در مناطق ۲۲گانه و همچنین سهم ودیعه و اجاره ماهانه در هر منطقه می‌پردازد. نزدیک به ۱۴۴ هزار آگهی دارای منطقه مشخص مورد بررسی قرار گرفته‌اند. نتیجه این بررسی نشان می‌دهد که میانه اجاره معادل ماهانه هر مترمربع از حدود ۳۴۰ هزار تومان در منطقه ۱۸ آغاز شده و در منطقه یک به یک میلیون و ۳۵۰ هزار تومان می‌رسد. در مناطق ۲۲گانه تهران، رقم میانی اجاره ماهانه هر مترمربع آپارتمان حدود ۵۲۵ هزار تومان است. مناطق ۹ و ۲۱ به‌ترتیب با ۵۳۰ و ۵۲۰ هزار تومان، نزدیک‌ترین ارقام را به این سطح دارند. در مناطق ۱۰، ۱۱ و ۱۴ نیز میانه اجاره معادل هر مترمربع حدود ۵۰۰ هزار تومان محاسبه شده است.
بالاترین رقم در میان مناطق ۲۲گانه برای اجاره هر مترمربع آپارتمان به‌طور میانه ماهانه یک میلیون و ۳۵۰ هزار تومان در منطقه یک ثبت شده و سپس مناطق سه و دو نیز به‌ترتیب با یک میلیون و ۶۰ هزار تومان و ۹۰۰ هزار تومان در رتبه‌های بعدی قرار دارند. در مقابل، منطقه ۱۸ با میانه اجاره معادل ۳۴۰ هزار تومان برای هر مترمربع، پایین‌ترین رقم را در میان مناطق پایتخت به خود اختصاص داده است. پس از آن مناطق ۱۹ با ۳۷۰ هزار تومان و مناطق ۱۵ و ۱۷ با ۳۸۰ هزار تومان قرار دارند. تقریباً تمام موجران در آگهی‌های بررسی‌شده، بخشی یا تمام ارزش اجاره را در قالب ودیعه مطالبه کرده‌اند. بااین‌حال، سهم ودیعه در آگهی‌های ترکیبی یکسان نیست و تفاوت محسوسی میان مناطق تهران دارد. آگهی‌ها بر اساس ترکیب ودیعه و اجاره ماهانه به سه گروه تقسیم شدند. از مجموع آگهی‌های مورد بررسی، ۱۰۳ هزار و ۶۷۳ مورد، معادل ۷۲.۰۵ درصد، به‌صورت ترکیبی از ودیعه و اجاره ماهانه عرضه شده‌اند. در مقابل، ۴۰ هزار و ۲۱۷ آگهی، معادل ۲۷.۹۵ درصد، مربوط به رهن کامل بوده‌اند و تنها هشت آگهی بدون دریافت ودیعه ثبت شده است. برای بررسی تفاوت شیوه دریافت رهن و اجاره در مناطق تهران، سهم ماهانه ودیعه از مجموع ارزش اجاره در آگهی‌های ترکیبی محاسبه شده است. به این ترتیب می‌توان مشخص کرد که در هر منطقه، چه نسبتی از هزینه اجاره پیشنهادی به ودیعه اختصاص دارد.
نتایج نشان می‌دهد سهم ودیعه در مناطق ۲۰ و ۲۱ با ۶۰ درصد، بالاترین نسبت را در میان مناطق ۲۲گانه دارند. منطقه ۲۲ با ۵۷.۴ درصد در رتبه بعدی قرار دارد. در مناطق ۱۴، ۱۵، ۱۶ و ۱۸ نیز میانه سهم ودیعه حدود ۵۵.۶ درصد است. این رقم در مناطق ۱۷ و ۱۹ به حدود ۵۴.۵۵ درصد و در منطقه ۹ به ۵۴.۱۷ درصد می‌رسد. در مناطق ۱۳ و ۵ سهم ودیعه به‌ترتیب ۵۲.۶۳ و ۵۱.۷۲ درصد است. در مناطق ۸، ۱۰ و ۱۲ نیز این نسبت برابر با ۵۰ درصد محاسبه شده؛ مناطق ۴ و ۷ با سهم ۴۸ درصد و مناطق ۲ و ۱۱ با سهم ۴۶.۱۵ درصد در رتبه‌های پایین‌تر قرار می‌گیرند. کمترین سهم از ودیعه در مناطق تهران به منطقه ۱ با ۳۳.۳ درصد اختصاص دارد. در منطقه سه ۴۰ درصد و در منطقه شش ۴۴.۴۴ درصد است. در نمودار پراکنش، مقایسه سطح اجاره‌بها و سهم ودیعه در مناطق ۲۲گانه تهران نشان‌دهنده رابطه میان اجاره ماهانه هر مترمربع و سهم ودیعه است. برای مثال، در منطقه یک با اجاره معادل ماهانه یک میلیون و ۳۵۰ هزار تومان برای هر مترمربع، میانه سهم ودیعه ۳۳.۳ درصد است؛ درحالی‌که در منطقه ۲۰ با اجاره ۴۲۰ هزار تومانی، این سهم به ۶۰ درصد می‌رسد. با وجود اینکه در مقایسه شاخص‌های منطقه‌ای، برخی مناطق گران‌تر سهم ودیعه پایین‌تری دارند، بررسی آماری در سطح آگهی‌ها رابطه خطی معناداری میان سطح اجاره معادل هر مترمربع و سهم ودیعه نشان نداده است.
ازاین‌رو، نمی‌توان نتیجه گرفت که گران‌تر بودن یک منطقه لزوماً به معنای تمایل موجران آن به دریافت اجاره ماهانه بیشتر است. جمع‌بندی نرخ روز این گزارش با بررسی نزدیک به ۱۴۴ هزار آگهی اجاره در تهران، نشان می‌دهد که ۷۲ درصد قراردادها ترکیبی از رهن و اجاره هستند. مناطق ۲۰ و ۲۱ با ۶۰ درصد، بالاترین سهم ودیعه را دارند، درحالی‌که منطقه ۱ با ۳۳.۳ درصد کمترین سهم را به خود اختصاص داده است. میانه اجاره ماهانه هر مترمربع در تهران ۵۲۵ هزار تومان است که از ۳۴۰ هزار تومان در منطقه ۱۸ تا یک میلیون و ۳۵۰ هزار تومان در منطقه ۱ متغیر است. با این حال، هیچ رابطه خطی معناداری بین گران‌تر بودن یک منطقه و تمایل موجران به دریافت اجاره ماهانه بیشتر یافت نشده است.
