به گزارش نرخ روز، تغییر شیوه انتخاب مهندس ناظر در ساختمان‌های واقع در بافت فرسوده تهران، بار دیگر یکی از اختلاف‌های دیرینه صنعت ساختمان را مورد توجه قرار داده است. شهرداری تهران اعلام کرده که این تصمیم با هدف کاهش زمان صدور پروانه و بهبود کیفیت ساخت‌وساز اتخاذ شده است. این رویکرد جدید قرار است اختیارات بیشتری به سازندگان بدهد، هرچند انتخاب ناظر همچنان باید از میان مهندسان معرفی‌شده در سامانه سازمان نظام مهندسی صورت گیرد. این موضوع سابقه‌ای بیش از یک دهه دارد.
در سال ۱۳۹۲، شهرداری تهران و سازمان نظام مهندسی به توافقی دست یافتند که بر اساس آن، انتخاب و ارجاع مهندسان ناظر به صورت سیستمی انجام شود. هدف از این اقدام، جلوگیری از ارتباط مستقیم میان سازنده و ناظر و کاهش تعارض منافعی بود که می‌توانست استقلال نظارت بر ساخت‌وساز را به چالش بکشد.
اکنون، پس از گذشت بیش از ۱۳ سال، بحث تغییر این سازوکار مجدداً مطرح شده است. اما دلیل اتخاذ چنین تصمیمی چیست و چه مسائلی در بافت فرسوده، شهرداری را به سمت این تغییر سوق داده است؟
یکی از جنبه‌های این موضوع به هزینه و تعرفه نظارت بازمی‌گردد. کاهش حق‌الزحمه مهندسان در پروژه‌های بافت فرسوده، ظاهراً به بی‌میلی برخی ناظران برای پذیرش این پروژه‌ها منجر شده است. در چنین شرایطی، این پرسش مطرح می‌شود که تغییر شیوه انتخاب ناظر قرار است چه مشکلی را حل کند؟ و آیا افزایش اختیار سازنده، کیفیت و استقلال نظارت را به خطر نمی‌اندازد؟
رضا حیدریون، از امضاکنندگان توافق سال ۱۳۹۲ و عضو پیشین هیئت‌مدیره سازمان نظام مهندسی تهران، ریشه‌های این اختلاف‌ها و پیامدهای احتمالی تغییر این سازوکار را بررسی می‌کند.
جمع‌بندی نرخ روز
تصمیم شهرداری تهران برای تغییر شیوه انتخاب مهندس ناظر در بافت فرسوده، پس از ۱۳ سال از توافق قبلی، با هدف تسریع صدور پروانه و ارتقای کیفیت ساخت‌وساز صورت گرفته است. این تغییر در حالی مطرح می‌شود که کاهش حق‌الزحمه ناظران در پروژه‌های بافت فرسوده، به بی‌میلی آن‌ها منجر شده بود. نگرانی اصلی این است که آیا افزایش اختیار سازنده، استقلال و کیفیت نظارت را به خطر نمی‌اندازد.
