افت اشتغال در آمریکا طی ماه ژوئیه؛ دلایل کاهش نرخ بیکاری چیست؟

به گزارش نرخ روز، بازار کار آمریکا در ماه ژوئیه برخلاف پیش‌بینی‌ها عمل کرد و مجموعه‌ای از آمار منتشرشده، از تضعیف قدرت این بازار خبر می‌دهد؛ تصویری که با برآوردهای اولیه در ابتدای سال متفاوت است. بر اساس گزارش جدید اشتغال، اقتصاد آمریکا در ژوئیه نه‌تنها شغل جدیدی ایجاد نکرد، بلکه در مجموع ۲۳ هزار شغل را از دست داد؛ این در حالی است که انتظار می‌رفت اشتغال همچنان در محدوده مثبت باقی بماند. این گزارش تنها به عدد منفی ژوئیه محدود نمی‌شود. آمار اشتغال ماه‌های گذشته نیز به شکل قابل‌توجهی بازبینی شده است. تعداد مشاغل ایجادشده در ماه‌های مه و ژوئن در مجموع ۱۰۳ هزار شغل کمتر از برآوردهای قبلی اعلام شده است. البته باید در نظر داشت که گزارش اولیه اشتغال آمریکا نهایی نیست و ارقام آن معمولاً در ماه‌های بعد بازبینی می‌شوند. بنابراین نمی‌توان بر اساس یک گزارش، درباره تغییر کامل روند بازار کار قضاوت کرد. با این حال، قرار گرفتن کاهش اشتغال ژوئیه در کنار بازبینی نزولی آمار ماه‌های قبل، تصویر کلی بازار کار را ضعیف‌تر از برآوردهای پیشین نشان می‌دهد. کاهش نرخ بیکاری؛ چرا لزوماً خبر خوبی نیست؟ در نگاه اول، کاهش نرخ بیکاری به ۴.۱ درصد می‌تواند نشانه‌ای مثبت تلقی شود، اما جزئیات گزارش تصویر متفاوتی ارائه می‌کند. نرخ مشارکت نیروی کار، یعنی سهم افرادی که یا شاغل هستند یا فعالانه به دنبال کار می‌گردند، در ژوئیه بار دیگر کاهش یافت و به ۶۱.۴ درصد رسید. در واقع، تعداد افراد شاغل تقریباً تغییر قابل‌توجهی نداشته، اما بخشی از افراد از جمعیت فعال بازار کار خارج شده‌اند؛ یعنی نه شاغل هستند و نه در جست‌وجوی کار. به همین دلیل، کاهش نرخ بیکاری در این گزارش الزاماً به معنای بهبود وضعیت بازار کار نیست. بخشی از کاهش نرخ بیکاری ناشی از کوچک‌تر شدن نیروی کار بوده است. از سوی دیگر، طی یک سال گذشته حدود یک میلیون نفر از تعداد افراد شاغل در اقتصاد آمریکا کاسته شده است. کاهش نرخ مشارکت و بازبینی نزولی آمار اشتغال ماه‌های گذشته نیز در کنار این روند قرار گرفته و نشان می‌دهد بازار کار آمریکا به قدری که تصور می‌شد، قدرتمند نیست. رشد دستمزدها نیز یکی دیگر از بخش‌های مهم گزارش ژوئیه است. متوسط دستمزد ساعتی در مقیاس سالانه ۳.۲ درصد افزایش یافته که پایین‌ترین نرخ رشد در بیش از پنج سال گذشته محسوب می‌شود. در مقیاس ماهانه نیز متوسط دستمزد ساعتی تنها ۰.۱ درصد افزایش داشته است؛ رقمی که از دسامبر گذشته تاکنون مشاهده نشده بود. کند شدن رشد دستمزدها از دو جهت اهمیت دارد. از یک سو، می‌تواند نشانه دیگری از کاهش فشار در بازار کار و کاهش قدرت چانه‌زنی نیروی کار باشد و از سوی دیگر، برای فدرال رزرو اهمیت زیادی دارد، زیرا رشد سریع دستمزدها می‌تواند از مسیر افزایش هزینه نیروی کار به فشارهای تورمی منجر شود. بنابراین، در شرایطی که هم اشتغال ضعیف شده و هم رشد دستمزدها کندتر شده است، استدلال برای افزایش نرخ بهره در کوتاه‌مدت دشوارتر می‌شود؛ البته در صورتی که داده‌های تورمی نیز دوباره شتاب نگیرند. گزارش ژوئیه اکنون معادله سیاست پولی فدرال رزرو را پیچیده‌تر کرده است. نگرانی اصلی بانک مرکزی پیش از این، تداوم تورم بالاتر از هدف ۲ درصدی بود و همین مسئله می‌توانست مانعی برای کاهش نرخ بهره و حتی زمینه‌ای برای افزایش آن باشد. اما ضعف جدید در بازار کار، هزینه افزایش نرخ بهره را برای فدرال رزرو بالاتر می‌برد. پس از انتشار گزارش اشتغال، انتظارات بازار برای افزایش نرخ بهره در نشست بعدی کاهش یافت. با این حال، هنوز نمی‌توان درباره تصمیم فدرال رزرو با قطعیت صحبت کرد. داده‌های تورمی هفته‌های آینده، به‌ویژه گزارش شاخص قیمت مصرف‌کننده یا CPI، نقش مهمی در تعیین مسیر سیاست پولی خواهند داشت. علیرغم تصویر ناامیدکننده‌ی این داده‌ها، هنوز برای نتیجه‌گیری درباره یک روند پایدار نزولی زود است. اگر این ضعف در ماه‌های آینده ادامه پیدا کند، بازار کار می‌تواند به یکی از مهم‌ترین عوامل تغییر مسیر سیاست پولی فدرال رزرو تبدیل شود. جمع‌بندی نرخ روز گزارش اشتغال ماه ژوئیه آمریکا نشان‌دهنده از دست رفتن ۲۳ هزار شغل و بازبینی نزولی آمار ماه‌های قبل است که تصویر کلی بازار کار را ضعیف‌تر از انتظارات اولیه نشان می‌دهد. کاهش نرخ بیکاری به ۴.۱ درصد نیز به دلیل افت نرخ مشارکت نیروی کار به ۶۱.۴ درصد بوده و لزوماً به معنای بهبود وضعیت نیست. همچنین، رشد دستمزدها با ۳.۲ درصد در مقیاس سالانه، به پایین‌ترین سطح در بیش از پنج سال گذشته رسیده است. این داده‌ها معادله سیاست پولی فدرال رزرو را پیچیده‌تر کرده و استدلال برای افزایش نرخ بهره را دشوارتر می‌کند، هرچند تصمیم نهایی به داده‌های تورمی آینده بستگی دارد.