پیروزی نامزد چپ‌گرای دموکرات‌ها در میشیگان؛ آیا شکاف درون‌حزبی به نفع جمهوری‌خواهان تمام می‌شود؟

به گزارش نرخ روز، پیروزی عبد السید، نامزد چپ رادیکال ایالت میشیگان، در انتخابات مقدماتی دموکرات‌ها برای تصاحب کرسی سنای این ایالت و شکست نماینده کنونی این حزب، نگرانی‌ها را در درون حزب دموکرات نسبت به آینده این حزب در رقابت انتخاباتی‌شان با حزب جمهوری‌خواه افزایش داده است. این پیروزی نزدیک، هم یک موفقیت تاریخی برای جناح چپ شورشی حزب محسوب می‌شود و هم نشانه‌ای است از اینکه نبرد این جناح با میانه‌روها بر سر مسیر آینده حزب هنوز به پایان نرسیده است. در سال‌های اخیر، یکی از مهم‌ترین تغییرات در سیاست، نه در رقابت میان دو حزب دموکرات و جمهوری‌خواه، بلکه در شکاف‌های درونی هر یک از این احزاب شکل گرفته است؛ شکافی که این بار برخلاف گذشته، بیش از آنکه حول مسائل داخلی باشد، بر سر سیاست خارجی و جایگاه این کشور در جهان است. السید با تکیه بر یک برنامه سیاسی بلندپروازانه و چپ‌گرایانه، مهارت در استفاده از شبکه‌های اجتماعی و حمایت چهره‌های سرشناس جناح مترقی حزب دموکرات، برای خود شهرتی در سطح ملی ایجاد کرده بود؛ اما پیروزی او بر هیلی استیونز، نماینده کنگره و نامزد میانه‌روی مورد حمایت رهبران تشکیلاتی حزب، به جای آنکه مطابق انتظار یک پیروزی راحت باشد، به رقابتی بسیار نزدیک تبدیل شد و شمارش پرنوسان آرا حتی پس از روز انتخابات نیز ادامه یافت. این مقام سابق حوزه بهداشت عمومی صبح چهارشنبه به‌عنوان پیروز اعلام شد و درحالی‌که شمارش تقریباً کامل شده بود، با اختلافی حدود ۱۵ هزار رأی، کمتر از یک درصد کل آرای داده‌شده، به پیروزی رسید. این اختلاف اندک تا حدی نشان‌دهنده آن است که السید اکنون خطر قابل‌توجهی برای شانس دموکرات‌ها در حفظ کرسی میشیگان ایجاد کرده است. جناح پروگرسیو حزب پشت سر او متحد بود، اما شمار زیادی از دموکرات‌ها نسبت به نامزدی او تردید داشتند. اکنون السید باید حمایت آن‌ها را جلب کند. این پیروزی برای پروگرسیوها یک نقطه عطف است؛ نخستین پیروزی آن‌ها در انتخابات مقدماتی سنا در یک ایالت رقابتی در قلب کشور. بااین‌وجود، شدت و رقابتی بودن این انتخابات نشان می‌دهد که تشکیلات حزب دموکرات هنوز از میدان خارج نشده است. نتایج نشان داد که بسیاری از رأی‌دهندگان سیاه‌پوست که یکی از پایه‌های ائتلاف دموکرات‌ها هستند و همچنین رأی‌دهندگان طبقه کارگر همچنان از نظر سیاسی میانه‌رو هستند و به نامزدهای مورد حمایت رهبری حزب گرایش دارند. اکنون یک نامزد چپ‌گرا در انتخابات عمومی رقابتی بر روی برگه رأی قرار خواهد گرفت؛ نتیجه‌ای که میانه‌روها هشدار می‌دهند ممکن است شانس دموکرات‌ها برای بازپس‌گیری کنترل سنا را به خطر بیندازد. نتیجه این است که هر دو طرف این مناقشه درون‌حزبی می‌توانند ادعا کنند که بهترین مسیر پیش رو برای حزبی را ارائه می‌کنند که بیش از پیش گرفتار آشفتگی شده است. با انتخاب السید، دموکرات‌ها نامزدی را برگزیدند که برنامه‌ای تحول‌آفرین‌تر اما دست‌نیافتنی‌تر دارد؛ نشانه‌ای از اینکه شمار زیادی از رأی‌دهندگان آماده بودند احتیاط سنتی را کنار بگذارند؛ همان احتیاطی که بر اساس آن، نامزدهای میانه‌رو با برنامه‌های معتدل بهترین شانس را برای پیروزی در انتخابات عمومی دارند. السید می‌خواهد نظام بهداشت و درمان را از نو طراحی کند تا برای همه خدمات درمانی «از گهواره تا گور» فراهم شود؛ سازمان فدرال مهاجرت و گمرک را منحل کند؛ مراقبت از کودکان را رایگان کند؛ و کمک نظامی به اسرائیل را پایان دهد. ایوان راث اسمیت، نظرسنج و مشاور دموکرات، گفت: «این پیروزی بسیاری از فرضیات درباره محدودیت‌های جنبش پروگرسیو را از بین می‌برد. اگر در یک انتخابات مقدماتی رقابتی با یک عضو فعلی کنگره از حزب دموکرات، که حمایت عظیم تشکیلاتی را دریافت کرده، شرکت کنید و نه‌تنها پیروز شوید، بلکه در غرب میانه و در یک ایالت رقابتی و در یکی از ایالت‌های کلیدی انتخابات ریاست‌جمهوری پیروز شوید، این برای جنبش پروگرسیو کاملاً تازه است.» بااین‌حال، نتیجه میشیگان برخی از شکاف‌های درون حزب را نیز برجسته کرد. السید در شهرستان‌هایی که شمار افراد دارای مدرک کارشناسی در آن‌ها زیاد است، از استیونز پیشی گرفت؛ از جمله شهرستان‌هایی که دانشگاه میشیگان و دانشگاه ایالتی میشیگان در آن‌ها قرار دارند؛ اما در شهرستان‌هایی که سطح تحصیلات پایین‌تری دارند عقب ماند؛ نشانه‌ای از اینکه رأی‌دهندگان طبقه کارگر ممکن است نسبت به نامزدهایی که خود را مدافع طبقه کارگر معرفی می‌کنند، تردید داشته باشند. استیونز همچنین در برخی شهرستان‌هایی که جمعیت سیاه‌پوست زیادی دارند، از جمله شهرستان‌های شامل دیترویت و فلینت، از السید پیشی گرفت. السید فرزند والدینی مصری است و اگر در ماه نوامبر مایک راجرز، نماینده سابق کنگره و نامزد جمهوری‌خواه، را شکست دهد، نخستین مسلمان عضو مجلس سنا خواهد بود. او منتقد سرسخت اسرائیل است و می‌گوید اسرائیل در غزه علیه فلسطینیان مرتکب نسل‌کشی می‌شود. دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور ایالات متحده، روز چهارشنبه یکی از اصلی‌ترین محورهای حمله جمهوری‌خواهان به السید را تکرار کرد و در شبکه‌های اجتماعی نوشت که او «یک بازنده کمونیست است که از یهودیان و اسرائیل متنفر است». السید از یهودیت و مردم یهود به‌عنوان «نوری برای جهان» ستایش کرده است، اما گفته است که درباره اینکه آیا اسرائیل باید به‌عنوان یک کشور یهودی وجود داشته باشد یا نه، دچار تردید است. السید روز چهارشنبه در گفت‌وگو با خبرنگاران گفت که اوایل همان روز با استیونز صحبت کرده و هر دو در تلاش برای شکست دادن راجرز متحد هستند. او هیچ نشانه‌ای از حرکت به سمت موضعی میانه‌روتر نشان نداد. او گفت: «چه به من رأی داده باشید، چه به رقیب من رأی داده باشید، یا اصلاً رأی نداده باشید، از شما دعوت می‌کنیم به این جنبش بپیوندید تا پول را از سیاست خارج کنیم.» هیلی استیونز که خود را یک «کارگر سخت‌کوش» توصیف می‌کند، اهداف سیاسی محدودتری را برای گسترش پوشش خدمات درمانی مطرح کرده بود. او همچنین سیاست حمایتگرانه‌تری نسبت به اسرائیل و رویکردی سهل‌گیرانه‌تر در مقررات مربوط به مراکز داده هوش مصنوعی داشت. حامیان او شامل چاک شومر، رهبر دموکرات‌های سنا از نیویورک، گرچن ویتمر، فرماندار میشیگان، و شمار زیادی از مقام‌های فعلی و سابق بودند. دموکرات‌های چپ‌گرا، که بسیاری از آن‌ها خود را «سوسیالیست‌های دموکرات» می‌نامند، اکنون در انتخابات امسال موفقیت‌های متعددی کسب کرده‌اند. آن‌ها شهرداری نیویورک را به دست آورده‌اند و در انتخابات مقدماتی مجلس نمایندگان در نیویورک، پنسیلوانیا، کلرادو و همچنین روز سه‌شنبه در یک حوزه انتخابیه منطقه دیترویت پیروز شده‌اند؛ جایی که داناوان مک‌کینی، سوسیالیست دموکرات، شیری تانِدار، نماینده دو دوره‌ای کنگره، را شکست داد. در چند انتخابات مقدماتی دیگر امسال، از جمله در کالیفرنیا و مین، نامزدهای پروگرسیو توانسته‌اند نامزدهای میانه‌روتر مورد حمایت شاخه اصلی انتخاباتی حزب برای مجلس نمایندگان را شکست دهند. السید نشان داده است که قصد دارد از نفوذ تازه خود در نبردهای درون‌حزبی استفاده کند؛ از جمله اخیراً گفته است که سناتور جان فترمن، دموکرات پنسیلوانیا که در مسائل مهمی از حزب فاصله گرفته است، باید از طریق یک چالش انتخاباتی مقدماتی از حزب کنار گذاشته شود. فترمن روز چهارشنبه در واکنش گفت پیروزی السید ممکن است به قیمت از دست رفتن کرسی آزاد میشیگان برای دموکرات‌ها تمام شود. فترمن در شبکه سی‌ان‌ان گفت درباره دیدگاه‌های السید نسبت به اسرائیل نگران است و نتایج نشان می‌دهند که «کمتر از نیمی از دموکرات‌ها او را می‌خواهند.» دلایل موفقیت این جنبش در سال جاری چندان روشن نیست. برخی رأی‌دهندگان ممکن است خواهان تغییرات معنادار در سیاست‌های حزب باشند، اما برخی دیگر شاید صرفاً به دنبال مجموعه‌ای تازه از رهبران باشند. اد برولی، که به مدت دو دهه رهبری حزب دموکرات در شهرستان مکامب، در شمال دیترویت، را بر عهده داشت، گفت پیروزی السید بیش از آنکه بیانگر حمایت از ایده‌های سیاسی چپ‌گرایانه باشد، نشان‌دهنده نارضایتی عمیق از کنگره و همچنین تمایل به نمایندگی قاطعانه‌تر از سوی دموکرات‌هاست. او به یک نظرسنجی اخیر سی‌ان‌ان اشاره کرد که نشان می‌دهد نیمی از رأی‌دهندگان معتقدند اگر انتخابات نوامبر باعث تغییر بیشتر اعضای کنگره شود، این اتفاقی مطلوب خواهد بود. اسمیت، نظرسنج و مشاور سیاسی، گفت مهم‌ترین هدف دموکرات‌ها اکنون یافتن پیامی است که بتواند میانه‌روها و چپ‌گرایان حزب را متحد کند؛ چالشی دشوار. در همین رابطه، نشریه اکونومیست در یادداشتی به سه دلیل اشاره کرده است که چرا الگوی پیش‌بینی انتخابات میان‌دوره‌ای این نشریه، عبد السید را نامزدی نسبتاً ضعیف می‌داند: دونالد ترامپ سر از پا نمی‌شناخت. او یک روز پس از انتخابات مقدماتی سنای دموکرات‌ها در میشیگان، در ۵ اوت نوشت: «خبر بسیار خوبی برای حزب جمهوری‌خواه.» عبد السید، شورشی چپ‌گرا و مقام پیشین حوزه بهداشت عمومی، به‌تازگی با اختلاف تنها یک واحد درصد، هیلی استیونز، نماینده کنگره که از حمایت بیشتر تشکیلات حزبی برخوردار بود، را شکست داده بود. مدل انتخابات میان‌دوره‌ای نشریه اکونومیست با آقای ترامپ هم‌نظر است. پیش از آنکه نامزدها مشخص شوند، پیش‌بینی ما برآورد می‌کرد که یک دموکرات متوسط که امسال در برابر یک جمهوری‌خواه متوسط در میشیگان رقابت کند، ۸۴ درصد احتمال دارد که این کرسی را حفظ کند. اکنون که رقابت میان دکتر السید و مایک راجرز، نماینده سابق کنگره، خواهد بود، احتمال پیروزی دموکرات‌ها به ۴۸ درصد کاهش یافته است؛ افت شدیدی که باعث شده احتمال کنترل سنا از سوی دموکرات‌ها از ۵۳ درصد به ۴۹ درصد کاهش یابد. اگرچه بیشتر کارشناسانی که درباره قابلیت انتخاب‌شدن دکتر السید تردید دارند، بر ترقی‌خواهی تندروانه او تمرکز می‌کنند، مدل ما اساساً درباره ایدئولوژی او چیزی نمی‌داند: سنجش مواضع سیاسی نامزدهایی که سابقه رأی‌گیری تقنینی ندارند دشوار است. در عوض، سه عامل غیرا‌یدئولوژیک، دیدگاه نسبتاً بدبینانه مدل را درباره شانس او در انتخابات نوامبر توضیح می‌دهند. نخست، فقدان تجربه سیاسی دکتر السید است. یکی از قوی‌ترین شاخص‌های قدرت یک نامزد این است که آیا او پیش‌تر در انتخابات پیروز شده است یا خیر. آقای راجرز هفت دوره در مجلس نمایندگان خدمت کرده است؛ دکتر السید در سال ۲۰۱۸ برای فرمانداری نامزد شد و شکست خورد. اگرچه تازه‌واردان عرصه سیاست این مزیت را دارند که بدون کارنامه و سوابق منفی وارد رقابت می‌شوند، اما در عین حال هیچ سابقه اثبات‌شده‌ای از توانایی سیاسی خود ندارند. علاوه بر این، از آنجا که آنها هنوز به اندازه کافی در معرض بررسی و پژوهش مخالفان قرار نگرفته‌اند، بیش از حد معمول در معرض خطر بروز رسوایی‌هایی قرار دارند که پیش‌تر آشکار نشده‌اند—مانند رسوایی‌هایی که باعث سقوط گراهام پلاتنر، نامزد پیشین دموکرات‌ها برای سنا در مین، شد. دوم، جذب کمک‌های مالی است. دکتر السید با وجود آنکه خانم استیونز هزینه بسیار بیشتری برای رقابت کرد و از حمایت یک گروه مدافع منافع اسرائیل برخوردار بود، توانست در انتخابات مقدماتی دموکرات‌ها پیروز شود. اما مدل ما توجهی به کمک‌های مالی بزرگ شرکت‌ها یا گروه‌های لابی نمی‌کند. در عوض، از کمک‌های افرادی استفاده می‌کند که در همان ایالتی زندگی می‌کنند که انتخابات در آن برگزار می‌شود؛ کمک‌هایی که سقف آنها برای هر فرد ۳۵۰۰ دلار است و شاخص بسیار بهتری برای پیش‌بینی نتایج انتخابات کنگره محسوب می‌شوند. تأثیر هزینه‌های انتخاباتی بر انتخابات اغلب بیش از اندازه برآورد می‌شود، اما کمک‌های مالی افراد عادی در همان ایالت سرنخ‌های ارزشمندی درباره کیفیت نامزد ارائه می‌کنند: جمع‌آوری مبالغ قابل توجه از چنین اهداکنندگانی مستلزم داشتن شمار زیادی از حامیان مشتاق است. سوم، نظرسنجی‌ها مطرح‌اند که مدل تنها پس از مشخص‌شدن نامزدها آنها را وارد محاسبات می‌کند. امسال ۱۵ نظرسنجی رودررو انجام شده که در آنها آقای راجرز در برابر دکتر السید قرار گرفته است. از میان چهار نظرسنجی در ماه گذشته، یکی مساوی بوده و آقای راجرز در سه نظرسنجی دیگر پیش افتاده است. میانگین نظرسنجی‌های ما تنها ۴۸.۷ درصد از آرا را برای دکتر السید پیش‌بینی می‌کند. ترکیب این موضوع با برتری آقای راجرز از نظر تجربه و جذب کمک‌های مالی باعث می‌شود سهم مورد انتظار دموکرات‌ها از آرا، از ۵۳.۸ درصد در رقابت میان نامزدهای معمولی، به ۴۹.۸ درصد در رقابت فعلی کاهش یابد. جمع‌بندی نرخ روز: پیروزی عبد السید، نامزد چپ‌گرای دموکرات‌ها در میشیگان، با وجود اختلاف اندک آرا، شکاف عمیق درون‌حزبی را برجسته کرده است. این پیروزی، احتمال حفظ کرسی سنای میشیگان توسط دموکرات‌ها را به شدت کاهش داده و نگرانی‌هایی را در مورد کنترل سنا ایجاد کرده است. تحلیل‌ها نشان می‌دهد که فقدان تجربه سیاسی، چالش در جذب کمک‌های مالی محلی و نتایج نظرسنجی‌ها، شانس السید را در انتخابات عمومی نوامبر تضعیف می‌کند.