روز حساب نزدیک است؛ تحول نفوذ ابوظبی در واشنگتن از طریق سرمایهگذاری و دیپلماسی
به گزارش نرخ روز، دولت امارات متحده عربی در طول یک دهه گذشته با سرمایهگذاریهای گسترده در بخشهای مختلف اقتصاد ایالات متحده، برقراری ارتباط با متحدان واشنگتن در منطقه از جمله عادیسازی روابط با اسرائیل، و همچنین ایجاد روابط مالی نزدیک با خانواده ترامپ، توانسته است جایگاه مستحکمی در سیاست واشنگتن به دست آورد. این کشور اکنون از سوی سیاستمداران و فرماندهان نظامی آمریکا به عنوان یکی از توانمندترین متحدان در خاورمیانه شناخته میشود و لقب «اسپارت کوچک» را به خود اختصاص داده است. ارتش آمریکا در ۲۸ ژوئیه اعلام کرد که با امارات برای تسریع توسعه «هوش مصنوعی نظامی» همکاری میکند.فراتر از روابط نظامی، ابوظبی به طور فعال از ۱.۷ تریلیون دلاری که در صندوقهای ثروت ملی و شرکتهای تحت حمایت دولت مدیریت میکند، برای سرمایهگذاری گسترده در آمریکا و در خانواده دونالد ترامپ بهره برده است. کنگره تحت کنترل جمهوریخواهان دیگر نگرانی چندانی نسبت به سرمایهگذاریها در حوزههای حساس به امنیت ملی آمریکا ندارد. ترامپ اخیراً به اماراتیها اجازه دسترسی به برخی از پیشرفتهترین تراشههای رایانهای آمریکا را داد؛ تنها چند ماه پس از آنکه یکی از اعضای خاندان سلطنتی امارات ۵۰۰ میلیون دلار در کسبوکار رمزارزی خانواده ترامپ سرمایهگذاری کرد. ترامپ در ماه ژوئن درباره محمد بن زاید، رئیس دولت امارات، گفت: «عالیجناب یک جنگجو است؛» و افزود که امارات «کشوری فوقالعاده» است.چگونگی اینکه امارات، یک سلطنت مطلقه، توانست واشنگتن را با خود همراه کند، از سوی دوستان و دشمنان این کشور به عنوان نمونهای کامل از چگونگی اجرای یک کارزار روابط عمومی دولتی در واشنگتن تلقی میشود.این مسیر همیشه هموار نبوده است. آمریکا با حمایت ضمنی خود از قیامهای بهار عربی در سال ۲۰۱۱ که نظم موجود در خاورمیانه را تهدید میکرد، و همچنین تصمیمش برای امضای توافق هستهای با ایران در سال ۲۰۱۵، اماراتیها را خشمگین کرد. اخیراً نیز جنگ ترامپ با ایران محدودیتهای نفوذ محمد بن زاید را به آزمون گذاشته است؛ زیرا امارات به هدف اصلی تلافیجویی ایران تبدیل شد. موج موشکها و پهپادهای ایرانی پرسشهایی را درباره تصویر امارات به عنوان کشوری باثبات و همچنین قابلیت تحقق جاهطلبی این کشور برای تبدیل شدن به یک قطب جهانی فناوری ایجاد کرد.باربارا لیف، سفیر آمریکا در ابوظبی از سال ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۸ و سپس مقام ارشد دیپلماتیک آمریکا در امور خاورمیانه، میگوید اماراتیها میدانند که «دسترسی گسترده، ارتباطات و نفوذ دارند»؛ اما «وقتی پای عمل به میان میآید، آنها در مورد جنگی که در آستانه درِ خانهشان آغاز شد و بیشترین حملات را نیز متوجه آنها کرد، حق رأی نداشتند.»بااینحال، اگر چیزی تغییر کرده باشد، این وضعیت دیدگاه ابوظبی را مبنی بر اینکه باید روابط را تشدید کند، تقویت کرده است. این کشور روی شراکت خود با آمریکا و روابط نزدیکتر با اسرائیل یک قمار راهبردی انجام داده است. مقامهای اماراتی میگویند قصد دارند نهتنها مسیر کنونی را ادامه دهند، بلکه این پیوند را نیز تقویت کنند.یکی از اهرمهای اصلی، پول است. بر اساس دادههای OpenSecrets، که جریان پول در سیاست آمریکا را رصد میکند، امارات تنها در ۱۰ سال گذشته بیش از ۲۷۰ میلیون دلار در واشنگتن هزینه کرده است. این کشور همراه با همسایگان خلیج فارسی خود، عربستان سعودی با ۴۲۲ میلیون دلار و قطر با ۲۶۹ میلیون دلار، در میان ۱۰ هزینهکننده بزرگ جهان قرار دارد.امارات همچنین پول را به برخی از برجستهترین اندیشکدههای واشنگتن، از شورای آتلانتیک گرفته تا مرکز مطالعات راهبردی و بینالمللی و مؤسسه رند و دیگران، سرازیر کرده است؛ دهها کنفرانس و همایش بینالمللی برگزار کرده؛ و یک شورای تجاری دوجانبه آمریکا و امارات راهاندازی کرده بود.درحالیکه قتل یک روزنامهنگار برجسته در سال ۲۰۱۸ به دست مأموران سعودی، ریاض را برای چند سال در موقعیت نامطلوب دیپلماتیک قرار داد، یوسف العتیبه، سفیر امارات در واشنگتن، سرگرم ارائه تصویری از امارات به عنوان چراغی نسبتاً روشن از مدرنیته و آیندهنگری بود؛ کشوری که دبیِ معتدل و دوستدار کسبوکار را در خود جای داده و همچون واحهای ظاهراً لیبرال در بخش محافظهکار جهان اسلام به نظر میرسد.العتیبه سیاستگذاران آمریکایی را تشویق کرد از امارات دیدار کنند، فعالیت سفارت برای ارتباط با کنگره، اندیشکدهها، دانشگاهها، مدارس و رسانهها را هدایت کرد و برای نخبگان واشنگتن مهمانی برگزار کرده است. او در جریان نخستین کارزار انتخاباتی ترامپ همچنین با جرد کوشنر، داماد او، نزدیک شد؛ کسی که بعدها به یکی از بانفوذترین مشاوران ترامپ در امور خاورمیانه تبدیل شد.اما ثمربخشترین اقدام امارات و العتیبه تا به امروز، تصمیم این کشور در سال ۲۰۲۰ برای تبدیل شدن به نخستین امضاکننده اصلی «توافقهای ابراهیم» ترامپ بود؛ توافقهایی که روابط با اسرائیل را عادی کرد، اقدامی که نخبگان سیاسی آمریکا را شگفتزده کرد و تغییری بنیادین در نگاه آمریکا به امارات به وجود آورد.یک مقام سابق وزارت خارجه آمریکا میگوید: «آنها میتوانستند نشانهها را بخوانند و ببینند چه چیزی برای آمریکا اهمیت دارد، و میدانستند که اسرائیل راهی برای نزدیک شدن به حلقه ترامپ است.» او میافزاید: «روابط نزدیکتر با اسرائیل مانند یک درِ پشتی عظیم و کاملاً باز برای دور زدن انتقادهایی بود که با آن مواجه بودند.»افراد نزدیک به خاندان حاکم میگویند برای محمد بن زاید، روابط نزدیکتر با آمریکا طیفی از اهداف راهبردی را محقق میکند: متنوعسازی اقتصاد و کاهش وابستگی به درآمدهای نفتی؛ تبدیل شدن به یک قطب جهانی هوش مصنوعی؛ و ترسیم مسیری مستقل از سایه عربستان سعودی، قدرت منطقهای مسلط. لیف، سفیر سابق آمریکا در امارات، میگوید: «آنها مدتهاست به اسرائیل و سنگاپور به عنوان نوعی الگو نگاه میکنند: بازیگران کوچک، با جمعیتهای کوچک، که تأثیری جهانی دارند؛ از نظر سیاسی، دیپلماتیک، اقتصادی، نظامی و غیره».بیست سال پس از آنکه امارات نتوانست بنادر بزرگ آمریکا را خریداری کند، این کشور بهتدریج سهام صنایعی را به دست آورده که ارزش آنها بسیار بیشتر است. یکی از مقامهای ارشد دولت بایدن که همکاری نزدیکی با امارات داشته است، میگوید: «ترسناک است که صنعت هوش مصنوعی ما تا چه اندازه به پول اماراتی وابسته است». به گفته یک مقام اماراتی، این سرمایهگذاریها به تبدیل رابطه آمریکا و امارات از رابطهای که در دوران پس از ۱۱ سپتامبر بر همکاری برای «مبارزه مشترک با آدمهای بد» استوار بود، به رابطهای که در آن دو کشور از نظر اقتصادی نیز با یکدیگر همکاری میکنند، کمک کرده است.طارق العتیبه، برادر ناتنی یوسف العتیبه و مقام سابق اماراتی، راهبرد سرمایهگذاری راهبردی امارات را با راهبردی مقایسه میکند که برای «یک خودروی کوچک که وارد مسابقهای میشود که تعداد زیادی خودروی بزرگتر از ما جلوتر هستند» طراحی شده است. او میگوید: «در روزهای اول، فقط این بود که میگفتیم:
