دلایل عدم پیوستن مصر به توافق منطقهای عربستان، ترکیه و پاکستان
به گزارش نرخ روز، محمد حسین سلطانی، رئیس پیشین دفتر حافظ منافع ایران در مصر، در یادداشتی به بررسی دلایل عدم پیوستن مصر به توافق میان عربستان، ترکیه و پاکستان پرداخته است. این دلایل با راهبرد منطقهای مصر و سیاست این کشور در حفظ توازن قدرت ارتباط مستقیم دارد. اولین علت، همسایگی مصر با رژیم صهیونیستی است. بر اساس مفاد قرارداد کمپ دیوید، مصر نمیتواند به آسانی به پیمانهایی بپیوندد که به نوعی با امنیت منطقه مرتبط هستند. اظهارات نخستوزیر پاکستان مبنی بر اینکه این پیمان میتواند علیه رژیم صهیونیستی عمل کند، نگرانیهای مصر را در این زمینه تقویت میکند. دومین دلیل، ادعای مصر برای رهبری جهان عرب است. این کشور خود را قدرتمندترین ارتش عربی میداند و معتقد است امنیت منطقه با امنیت آن در خلیج فارس و دریای سرخ گره خورده است. از این رو، مصر نمیتواند پیمانی را بپذیرد که دو عضو آن (ترکیه و پاکستان) عربی نیستند. سومین علت، عدم تمایل قاهره به برهم خوردن توازن قدرت سیاسی و امنیتی منطقه است. مصر نمیخواهد این توازن، بهویژه در ارتباط با جمهوری اسلامی ایران و پس از جنگ اخیر آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه کشورمان، در مسیری قرار گیرد که با امنیت و منافعش در تضاد باشد. به همین دلیل، پیش از جنگ ۱۲ روزه نیز با تشکیل ناتوی عربی که برای مقابله با کشورمان بود، مخالفت کرد. چهارمین دلیل این است که سه کشور عضو پیمان (ترکیه، پاکستان و عربستان) از تحولات آینده و طرحهای رژیم صهیونیستی در منطقه نگران هستند که میتواند آنکارا، اسلامآباد و ریاض را هدف قرار دهد. قاهره نمیخواهد در لیست اهداف آینده رژیم صهیونیستی قرار گیرد. پنجمین علت، خودداری مصر از مشارکت در هرگونه پیمانی است که محوریت و اهداف آن نظامی و امنیتی باشد. این کشور از تجارب گذشته، از جمله جنگهای منطقهای، درس گرفته است. و ششمین علت این است که سیاست و حاکمیت مصر بیش از آنکه تحت تأثیر عربستان باشد، در محوریت امارات متحده عربی عمل میکند. مصر از رقابت بین ریاض و ابوظبی آگاه است و نمیخواهد روابط راهبردی قاهره و ابوظبی خدشهدار شود. جمعبندی نرخ روز: مصر به دلایل متعددی از جمله تعهدات ناشی از قرارداد کمپ دیوید و همسایگی با رژیم صهیونیستی، از پیوستن به توافق منطقهای عربستان، ترکیه و پاکستان خودداری کرده است. این کشور همچنین با توجه به ادعای رهبری جهان عرب و نگرانی از برهم خوردن توازن قدرت منطقهای، تمایلی به عضویت در پیمانهایی با ماهیت نظامی-امنیتی و حضور اعضای غیرعرب ندارد. علاوه بر این، روابط راهبردی قاهره با ابوظبی و آگاهی از رقابت میان ریاض و ابوظبی نیز در این تصمیمگیری مؤثر بوده است.
