چالشهای کربن صفر؛ آیا انقلاب سبز در دسترس است؟
به گزارش نرخ روز، در حالی که بسیاری از کشورها برنامههای گستردهای برای کاهش انتشار کربن، توسعه انرژیهای تجدیدپذیر و گذار از سوختهای فسیلی تدوین کردهاند، آمارهای جهانی تصویر پیچیدهتری را به نمایش میگذارد. زغالسنگ، که یکی از آلایندهترین منابع انرژی محسوب میشود، نه تنها از صحنه اقتصاد جهانی حذف نشده، بلکه در برخی کشورها همچنان با رشد مصرف مواجه است. دلیل این امر را باید در واقعیتهای اقتصاد انرژی جستوجو کرد؛ قیمت پایینتر، دسترسی آسان، امکان ذخیرهسازی طولانیمدت و حملونقل سادهتر، باعث شده است که بسیاری از کشورها همچنان به این سوخت وابسته بمانند. تحولات ژئوپلیتیکی نیز این روند را پیچیدهتر کرده است. تنشهای منطقهای، ناامنی مسیرهای انتقال انرژی و بحرانهایی مانند درگیریهای اخیر، بار دیگر اهمیت امنیت انرژی را افزایش داده و برخی کشورها را به سمت استفاده بیشتر از منابع فسیلی سوق داده است. در این میان، چین بهعنوان بزرگترین مصرفکننده انرژی جهان، نقش تعیینکنندهای ایفا میکند. این کشور همزمان بزرگترین سرمایهگذار در انرژیهای پاک و یکی از بزرگترین مصرفکنندگان زغالسنگ در جهان است؛ تناقضی که پرسشهای جدی درباره آینده کربن صفر ایجاد میکند. این پرسش مطرح است که اگر مصرف سوختهای فسیلی همچنان ادامه پیدا کند، چگونه جهان میتواند تا سال ۲۰۵۰ انتشار دیاکسیدکربن را به صفر برساند؟ آیا فناوریهای جدید مانند جذب و ذخیره کربن میتوانند این فاصله را جبران کنند یا اساساً مدل توسعه فعلی با اهداف اقلیمی در تضاد است؟ جمعبندی نرخ روز با وجود تعهدات جهانی برای دستیابی به کربن صفر، وابستگی به سوختهای فسیلی، بهویژه زغالسنگ، همچنان یک چالش بزرگ است. عوامل اقتصادی و ژئوپلیتیکی، از جمله قیمت پایین و امنیت انرژی، به تداوم مصرف این سوختها دامن میزنند. نقش کشورهایی مانند چین که همزمان در انرژی پاک و زغالسنگ سرمایهگذاری میکنند، پیچیدگی این مسیر را دوچندان کرده است. این وضعیت، دستیابی به اهداف اقلیمی تا سال ۲۰۵۰ را با تردید مواجه میسازد.
