به گزارش نرخ روز، شاکری اظهار داشت که بند ۹ توافق، طرف آمریکایی را ملزم می‌کرد تا وضعیت نیروهای خود را در طول دوره توافق حفظ کند، در حالی که آمریکا هم نیرو جابه‌جا کرده و هم نیروی جدید وارد کرده است. او افزود که بر اساس بند ۱۳، پیش‌شرط‌هایی برای آغاز اجرای توافق تعیین شده بود که برخی از آن‌ها از سوی طرف مقابل انجام نشد.
شاکری با اشاره به بند ۱۴ گفت که بر اساس این بند، ترتیبات نهایی این حوزه باید در نهایت در چارچوب قطعنامه سازمان ملل تأیید شود. بنابراین، هرگونه اقدام نظامی برای ایجاد ترتیبات جدید می‌تواند مانع رسیدن به توافق نهایی شود.
او ادامه داد که حتی اگر آمریکا در این موضوع دخیل نبود و طرف مقابل عمان بود، ایران می‌توانست پس از جنگ و تحولات رخ‌داده، خواستار تغییر ترتیبات عبور و مرور از آب‌های سرزمینی خود شود. پیش از جنگ، حدود ۹۵ درصد عبور و مرور از تنگه از مسیر عمان انجام می‌شد و پایگاه‌های آمریکایی که در حملات علیه ایران مورد استفاده قرار گرفتند نیز از طریق آب‌های سرزمینی عمان تأمین و تجهیز می‌شدند.
شاکری تأکید کرد که پس از جنگ و کشته‌شدن رهبر ایران، کودکان میناب و هزاران ایرانی، عمان باید یک تضمین امنیتی به ایران بدهد که از آب‌های سرزمینی این کشور علیه ایران استفاده نشود. او افزود که اینکه یک کشور بخواهد قواعد امنیتی داخلی خود را در خارج از آب‌های سرزمینی‌اش اعمال کند، بی‌سابقه نیست.
این کارشناس با اشاره به چین گفت که چین نیز در دریای جنوبی خود قواعد داخلی و امنیتی وضع کرده و ورود شناورهای نظامی غیرچینی را محدود می‌کند. بنابراین ایران از منظر حقوقی و امنیتی هم حق داشت درباره ترتیبات عبور و مرور از تنگه هرمز تصمیم‌گیری کند و هم می‌توانست خواستار تغییر این ترتیبات شود.
او در پایان گفت که آمریکا در موضوع مسیر عمانی، برخلاف توافق اسلام‌آباد عمل کرده است.
جمع‌بندی نرخ روز
شاکری با استناد به بندهای ۹، ۱۳ و ۱۴ توافق اسلام‌آباد، اقدامات آمریکا در جابه‌جایی و ورود نیروی جدید و عدم رعایت پیش‌شرط‌ها را نقض این توافق دانست. او همچنین تأکید کرد که ایران از منظر حقوقی و امنیتی حق دارد درباره ترتیبات عبور و مرور از تنگه هرمز تصمیم‌گیری کرده و خواستار تغییر آن‌ها شود، به‌ویژه پس از استفاده از آب‌های سرزمینی عمان علیه ایران.
