به گزارش نرخ روز، در خصوص ماده ۱۴ کنوانسیون خزر، ایران نمی‌تواند به صورت فیزیکی مانع احداث خطوط لوله شود، اما دو ابزار مهم در اختیار دارد. نخست، موافقت کشورهای ذی‌ربط که با توجه به نهایی نشدن تحدید حدود، ایران نیز می‌تواند در برخی موارد کشور ذی‌ربط محسوب شود. دوم، الزامات زیست‌محیطی. کنوانسیون تهران و پروتکل ارزیابی اثرات زیست‌محیطی، امکان مشارکت کشورهای ساحلی در بررسی پروژه‌هایی مانند خطوط لوله را فراهم می‌کند و می‌تواند در صورت وجود ایرادات جدی زیست‌محیطی، بر اجرای پروژه‌ها اثر بگذارد. در مورد جزایر مصنوعی نیز، ایجاد آنها در محدوده دریای سرزمینی کشورها در حقوق بین‌الملل به رسمیت شناخته شده است، اما این جزایر دریای سرزمینی جدید ایجاد نمی‌کنند. بنابراین بهتر است ایران به جای تلاش برای جلوگیری مطلق از این اقدامات، به دنبال قانونمند کردن و کنترل تبعات آنها باشد. جمع‌بندی نرخ روز ایران با وجود عدم توانایی در ممانعت فیزیکی از احداث خطوط لوله در خزر، می‌تواند از ابزارهای حقوقی و زیست‌محیطی برای تاثیرگذاری بر این پروژه‌ها استفاده کند. همچنین، در زمینه جزایر مصنوعی، رویکرد صحیح برای ایران، قانونمند کردن و کنترل پیامدهای آنهاست تا جلوگیری مطلق از ایجادشان.