به گزارش نرخ روز، محمد فاضلی، جامعهشناس، با استناد به کتاب «توسعه یا چپاول» و زیرعنوان آن که به نقش دولت در صنعتیشدن میپردازد، بیان میکند که مسیر توسعه علمی در جهان با آنچه در ایران طی شده، متفاوت است.او توضیح میدهد که برزیل در دهه ۱۹۷۰ میدانست اگر آموزش عالی گسترش یابد اما صنعتی برای جذب فارغالتحصیلان وجود نداشته باشد، در واقع به آمریکا یارانه داده است. کره جنوبی ابتدا صنعت الکترونیک را راهبردی تشخیص داد و سپس منابع مالی قابلتوجهی را به رشته مهندسی الکترونیک دانشگاه سئول اختصاص داد.کشورهایی مانند چین و ویتنام نیز ابتدا صنعتی شدند و پس از آن دانشگاههایشان رشد کرد؛ به طوری که رشد اقتصادی ویتنام به تعداد مقالات علمی آن نسبت داده نمیشود.در ایران، طی سی سال گذشته، تعداد مقالات نمایهشده به صورت نمایی افزایش یافته، اما اقتصاد یا رشد صفر و منفی داشته یا رو به افول بوده است.از نگاه فاضلی، پیامد این مسیر آن است که بخشی از نخبگان مهاجرت میکنند و آن دسته که در کشور میمانند، ناامید و ناراضی هستند.جمعبندی نرخ روز:توسعه علمی بدون توجه به زیرساختهای صنعتی و جذب فارغالتحصیلان، میتواند به جای پیشرفت، به هدر رفتن منابع و مهاجرت نخبگان منجر شود. تجربیات جهانی نشان میدهد که رشد صنعت پیشنیاز توسعه پایدار علمی است.
در ایران، با وجود افزایش چشمگیر مقالات علمی، اقتصاد با چالشهایی نظیر رشد صفر یا منفی مواجه بوده است که این امر به نارضایتی و مهاجرت نخبگان دامن زده است.



