به گزارش نرخ روز، در شرایط کاهش ارزش پول ملی، انتخاب بازار مناسب برای حفظ ارزش دارایی به دغدغهای مهم برای سرمایهگذاران تبدیل میشود. معمولاً در این وضعیت، مقایسه بازدهی بلندمدت بازارها تعیینکننده دارایی برنده است؛ اما این رویکرد نکته مهمی را نادیده میگیرد: مسیر رسیدن به سود، به اندازه خود سود اهمیت دارد.بررسی بازده ماهانه مسکن تهران، طلای ۱۸ عیار و دلار آزاد در بازه زمانی فروردین ۱۳۹۷ تا شهریور ۱۴۰۵ نشان میدهد که این سه بازار، با وجود رشد قابلتوجه قیمتها، تجربه یکسانی از نوسان و زیان نداشتهاند.در این دوره، قیمت متوسط هر مترمربع مسکن تهران تقریباً ۴۰ برابر و دلار آزاد حدود ۴۵ برابر شده است. با این حال، طلا با رشد حدود ۱۴۰ برابری، بیشترین بازده تجمعی را در میان این سه بازار به ثبت رسانده است.اما برنده بازدهی، لزوماً کمریسکترین گزینه نیست. میانگین بازده ماهانه طلا حدود ۵.۵ درصد بوده، در حالی که انحراف معیار بازده آن به حدود ۱۰ درصد رسیده است. دلار نیز با میانگین بازده ماهانه حدود ۴.۲۵ درصد، نوسان قابلتوجهی را تجربه کرده است.
در مقابل، مسکن با میانگین بازده ماهانه حدود ۳.۸۳ درصد، تغییرات محدودتری داشته است.بررسی ۱۰ درصد بدترین بازدههای ماهانه نیز تفاوت سه بازار را آشکارتر میکند: بازده دلار در این محدوده به منفی ۷.۶۶ درصد یا کمتر رسیده، طلا افتی در حدود ۶.۲۶ درصد یا بیشتر را تجربه کرده و افت مسکن به حدود ۱.۰۳ درصد یا بیشتر محدود شده است.این ارقام نشان میدهند که مسکن در دوره بررسیشده، از نظر ریسک نزولی ماهانه وضعیت باثباتتری داشته است؛ اما بازده کمتر و نقدشوندگی متفاوت آن نیز باید در تصمیم سرمایهگذاری لحاظ شود. ضمن اینکه نوسان محدود قیمت مسکن لزوماً به معنای نبود ریسک نیست؛ هزینه معامله، دشواری فروش و تفاوت قیمت پیشنهادی با قیمت معاملهشده نیز اهمیت دارند.در نهایت، انتخاب میان مسکن، طلا و دلار تنها به میزان سود بستگی ندارد؛ بلکه به میزان ریسکی هم مربوط است که سرمایهگذار برای رسیدن به آن سود میپذیرد.جمعبندی نرخ روزبررسی بازدهی و ریسک مسکن، طلا و دلار از فروردین ۱۳۹۷ تا شهریور ۱۴۰۵ نشان میدهد که طلا بیشترین بازده تجمعی را داشته، اما مسکن کمترین نوسان و ریسک نزولی ماهانه را تجربه کرده است. با وجود بازده کمتر مسکن، ثبات نسبی آن در برابر نوسانات شدید، نکتهای قابلتوجه برای سرمایهگذاران است.
تصمیمگیری نهایی برای سرمایهگذاری در این بازارها باید با در نظر گرفتن میزان ریسکپذیری فرد و همچنین عواملی مانند نقدشوندگی و هزینههای جانبی انجام شود.



