تحلیل نیلی از مسیر اقتصاد ایران؛ چرا سرمایهگذاری به تنهایی رشدزا نیست؟
به گزارش نرخ روز، نیلی اظهار داشت که اقتصاد ایران از اواخر دهه ۷۰ تاکنون چهار مرحله متمایز را پشت سر گذاشته است. در مرحله نخست، رشد اقتصادی نتیجه ترکیبی از افزایش سرمایهگذاری و بهبود بهرهوری بود؛ به این معنا که اقتصاد توانست با استفاده کارآمدتر از منابع موجود، رشد بیشتری نسبت به حجم سرمایهگذاری محقق سازد. اما در دورههای بعدی، رشد بیش از پیش به انباشت سرمایه وابسته شد و به تدریج بازدهی سرمایهگذاری کاهش یافت.بر اساس دیدگاه این اقتصاددان، یکی از مشکلات اساسی سالهای اخیر، افت بهرهوری سرمایه بوده است. او توضیح داد که بخشی از سرمایهگذاریها به داراییهای کمبازده یا پروژههای نیمهتمام تبدیل شدهاند؛ طرحهایی که به دلیل کمبود زیرساخت، انرژی یا منابع مالی کافی، نتوانستهاند نقش مؤثری در افزایش تولید ایفا کنند.نیلی همچنین به روند نزولی انباشت سرمایه از سال ۱۳۹۷ به بعد اشاره کرد و هشدار داد که اقتصاد ایران در حال حرکت به سمت مقیاسی کوچکتر از گذشته است. از نگاه او، کاهش ظرفیت تأمین مالی واقعی، افت سرمایهگذاری و تضعیف اعتماد فعالان اقتصادی، از مهمترین نشانههای این روند محسوب میشوند.وی تأکید کرد که هیچ اقتصادی بدون سرمایهگذاری پایدار نمیتواند رشد بلندمدت را تجربه کند و سرمایهگذاری نیز بدون ثبات، امنیت و چشمانداز قابل پیشبینی شکل نمیگیرد. به باور نیلی، بازگشت اعتماد عمومی، اصلاح ناترازیهای مزمن اقتصادی و کاهش نااطمینانیهای سیاسی و اقتصادی، مهمترین پیششرطهای بازگشت اقتصاد ایران به مسیر رشد پایدار هستند.جمعبندی نرخ روزنیلی معتقد است اقتصاد ایران از اواخر دهه ۷۰ تاکنون چهار دوره متفاوت را پشت سر گذاشته که در دورههای اخیر، بهرهوری سرمایه کاهش یافته است. او به تبدیل سرمایهگذاریها به داراییهای کمبازده و پروژههای نیمهتمام اشاره میکند که نتوانستهاند در تولید مؤثر باشند. این اقتصاددان روند نزولی انباشت سرمایه از سال ۱۳۹۷ را نشانهای از حرکت اقتصاد به سمت مقیاس کوچکتر میداند و بازگشت اعتماد، اصلاح ناترازیها و کاهش نااطمینانیها را پیششرط رشد پایدار میداند.
