چشمانداز تقابل ایران و آمریکا: از دیپلماسی معاملهمحور تا درگیریهای قابل گسترش
به گزارش نرخ روز، رویکرد دیپلماتیک کنونی آمریکا با آنچه در دوره باراک اوباما مشاهده شد، متفاوت است. دیپلماسی فعلی بیشتر ماهیتی معاملهمحور دارد و در برخی موارد، برخلاف انتظارات، تحریمهایی علیه ایران بدون کسب مجوز کنگره لغو شده است. بنابراین، هم بخش دیپلماسی و هم بخش اعمال قدرت در سیاست آمریکا با دولتهای پیشین این کشور تفاوت دارد. از سوی دیگر، در استراتژی امنیت ملی آمریکا تأکید شده که این کشور دیگر به دنبال «دولتسازی» یا ورود به جنگهای طولانیمدت و فرسایشی نیست و دولت کنونی نیز چنین جنگهایی را به سود آمریکا نمیداند. با این حال، این به معنای کنار گذاشتن گزینه نظامی نیست. رویکرد آمریکا این است که ابتدا از ابزار دیپلماسی برای رسیدن به توافق استفاده کند و در صورت عدم موفقیت این مسیر، به اعمال فشار نظامی، جنگهای محدود و حملات هدفمند و متوالی روی بیاورد. بر همین اساس، سناریوی محتمل، ترکیبی از فشارهای اقتصادی و نظامی است؛ از جمله تشدید محاصره دریایی در کنار ادامه حملات محدود آمریکا. این درگیریها اگرچه از نظر جغرافیایی ممکن است در ابتدا محدود باشند، اما ظرفیت گسترش دارند. در مقابل، پاسخهای ایران نیز میتواند به تدریج از نظر جغرافیایی گستردهتر شود و دامنه درگیری را افزایش دهد. بنابراین، چشمانداز پیش رو بیشتر به سمت تداوم یک تقابل کنترلشده اما قابل گسترش است تا وقوع یک جنگ تمامعیار و طولانیمدت. جمعبندی نرخ روز: سیاست خارجی آمریکا در قبال ایران، ترکیبی از دیپلماسی معاملهمحور و اعمال قدرت نظامی محدود است. این رویکرد، با وجود عدم تمایل به جنگهای طولانی، گزینه نظامی را کنار نگذاشته و میتواند به درگیریهای محدود اما با پتانسیل گسترش جغرافیایی منجر شود. در نتیجه، چشمانداز پیش رو، تقابلی کنترلشده اما با قابلیت تشدید است.
