به گزارش نرخ روز، یک کارشناس مسائل بین‌الملل در برنامه‌ای با اشاره به توافق اسلام‌آباد بیان کرد که آمریکا با این تصور وارد جنگ شده بود که می‌تواند به پیروزی راهبردی دست یابد، اما در نهایت به این هدف نرسید و با مسئله اعتبار خود مواجه شد. به همین دلیل، در توافق اسلام‌آباد امتیازاتی به ایران واگذار کرد؛ امتیازاتی که حتی در آن زمان درباره میزان تحقق آن‌ها، از جمله در موضوع تحریم‌های ثانویه، تردیدهایی وجود داشت. این کارشناس بر شکننده بودن توافق اسلام‌آباد تأکید کرد و افزود که فضای حاکم بر روابط ایران و آمریکا آکنده از بی‌اعتمادی است. در هر دو کشور این دیدگاه وجود دارد که طرف مقابل باید امتیازات بزرگ‌تری بدهد. در ایران نیز این تصور وجود دارد که آمریکا به دنبال تغییر رژیم است؛ در مقابل، مخالفان توافق در آمریکا معتقدند که نمی‌توان با جمهوری اسلامی به توافق پایدار رسید. همین فضای بی‌اعتمادی باعث شده است که حتی اقدامات مثبت طرف مقابل نیز به‌جای آنکه نشانه‌ای از پیشرفت تلقی شوند، از منظر بدبینی ارزیابی شوند. به همین دلیل، در جریان مذاکرات نیز هر دو طرف همچنان احتمال اقدام نظامی را در نظر دارند. پیش از جنگ ۴۰ روزه، آمریکا در چارچوب «دیپلماسی اجبار» عمل می‌کرد و پس از آن نیز ایران از رویکردی مشابه پیروی کرده است؛ هرچند برای توصیف این رویکردها از تعابیر متفاوتی استفاده می‌شود.
این کارشناس در ادامه با مخالفت با این دیدگاه که منازعه ایران و آمریکا الزاماً باید با حذف یکی از طرفین پایان یابد، گفت: برخی تحلیلگران، به‌ویژه پس از جنگ ۴۰ روزه و توافق آتش‌بس اسلام‌آباد، معتقدند این منازعه ممکن است به تقابل طولانی‌مدت و پرهزینه‌ای برای آمریکا تبدیل شود. با این حال، پایان این منازعه لزوماً به معنای حذف یکی از دو طرف نیست و نمی‌توان چنین پایانی را قطعی و اجتناب‌ناپذیر دانست. جمع‌بندی نرخ روز منازعه ایران و آمریکا به دلیل بی‌اعتمادی عمیق میان دو طرف، حتی پس از توافقاتی مانند اسلام‌آباد، همچنان شکننده است. هر دو کشور انتظار امتیازات بیشتری از طرف مقابل دارند و اقدامات مثبت نیز با بدبینی ارزیابی می‌شوند. این شرایط باعث شده است که احتمال اقدام نظامی همچنان در نظر گرفته شود، اما پایان این منازعه لزوماً به حذف یکی از طرفین منجر نخواهد شد.
